Σάββατο, Ιανουαρίου 09, 2021

Πορεία Ζωής

 Και ξάφνου αντιλαμβάνεσαι ότι ...

Βασικά δεν είσαι και τόσο σίγουρος 

ούτε ότι αντιλαμβάνεσαι ούτε ότι αυτό έγινε ξαφνικά

Είναι ακριβώς η στιγμή που λες Τέλοσπάντων και προχωράς!

Κι όταν συνειδητοποιήσεις ότι όντως ξάφνου αντελήφθης και δεν ήταν ψευδαίσθηση, δεν έχει πια κανένα νόημα. Ούτε το ξάφνου! Ούτε το αντελήφθης!

Και ξαναλες Τέλοσπάντων και συνεχίζεις τον δρόμο σου.

Και ξάφνου αντιλαμβάνεσαι ότι ...



Σάββατο, Ιανουαρίου 02, 2021

Κυριακή, Νοεμβρίου 29, 2020

;etsI Για την απειροστή διασκευή του nature boy


 

;etsI

 

 

Σουρεαλιστικό ξύπνημα

Με delay σ’ ό,τι ακούς,

σ’ ό,τι αισθάνεσαι.

Καθυστερημένα αισθήματα

συμπιεσμένα σε αρχεία jpeg,

καθυστερημένοι ήχοι

που περίμεναν στο lobby

να τους υποδεχτείς,

να δεχτείς την παράνοια

της σκοτεινής μοναξιάς,

της ερημιάς.

;etsI

Παραμορφωμένα τα πρωινά

Σα να μην υπήρξαν πριν ανάλογα.

Με μια δυσκολία

στην αναγνώριση της ευχής απ’ την κατάρα.

Έρημοι, έρημες, ερημωμένες, ερωμένες, έρωτες …

Έρημες ερωμένες με delay κραυγές

Έρημοι έρωτες.

 

 

 

 

Για την απειροστή διασκευή του nature boy

 

Παρασκευή, Νοεμβρίου 20, 2020

Νέα καραντίνα

 Νέα καραντίνα

Ναι αλλά όχι σαν την παλιά

χαχαα ναι καλάά!

Παρασκευή, Μαΐου 29, 2020

Γνώμη

-Δεν ξέρω αν θα μου άρεσ ..

-Και ποιος σε ρώτησε;

-Σωστό!


Τετάρτη, Απριλίου 29, 2020

...κάπως

Είναι τόσο μάταια, τόσο θολά, τόσο ...κάπως, που λες: 
Είναι τόσο μάταια, τόσο θολά, τόσο ...κάπως



Κυριακή, Απριλίου 26, 2020

Σάββατο, Απριλίου 25, 2020

χαωτικά


Χτυπάω χαωτικά τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο:
Ξγς[ιρτξησρυκδζωμδα
Αμέσως μετά διορθώνω το ω με ο και ξαναγράφω:
Χτυπάω χαοτικά τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο:
Άθιορη;εοιθαργογ
Σα να διορθώθηκαν λίγο τα οικουμενικά χαοτικά σφάλματα!
Αισθάνομαι κυριάρχος των λέξεων!
Αποφασίζω εγώ ποιες θα αποκαλέσω σωστές και ποιες θα χαρακτηρίσω λανθασμένες.
Και ένας …. λάθος τόνος μετατρέπει το κυριάρχος σε λάθος.



Παρασκευή, Απριλίου 24, 2020

Δεν άρχιζες να γράφεις κανα λότο!

Πριν από καναδυό τρία χρόνια, καθισμένος στην Ατλαντίδα στην ΑγιαΒαρβάρα σ’ ένα ειδυλλιακό τοπίο,
πίνοντας έναν υπέροχο καφέ
και φωτογραφίζοντας με το κινητό τα νερά και τις πάπιες
και στέλνοντας τις φωτό στο τουίτερ
και λαμβάνοντας σχόλια του στυλ «κουφάλα καλοπερνάς» «δε θα ‘ρθω Δράμα, θα σε δείξω εγώ!» «…και με παραπονιέσαι κι από πάνω!»
και χωρίς την παραμικρή ιδέα για τα σημερινά, 
ζωγράφισα το παρακάτω:




Αυτά που λες Μαρία!
και δικαιολογημένα θα με πεις: Δεν άρχιζες να γράφεις κανα λότο!


Πέμπτη, Απριλίου 23, 2020

What's on a ma.. cartoon's mind?

Σκέφτομαι ότι θα 'πρεπε κάτι να γράψω με τόσο πολύ σκέψη σ' αυτή τη φάτσα. Ίσως και να το κάνω.