Πρωινό

 

Πόσους δαίμονες να σβήσεις

Να διαγράψεις να διαλύσεις

 

Πόσα σκηνικά να βάψεις

Πόσα χρώματα ν’ αλλάξεις

 

Πόσα όνειρα να στήσεις

Για να ζήσεις

Θολό

 

Η γενιά μας

 Με άσπρα μαλλιά

και ύφος 

ξέρω τα πάντα

ερευνά τα όμορφα σώματα 

για ατέλειες.

Ύστερα γκρινιάζει 

χωρίς καμιά ενοχή.

Αναπολεί 

"Αίφνης μία κηδεία πέρασε" 

χαχανίζει ειρωνικά ο Εμπειρίκος 

Προετοιμασία

 

Κάτι μέρες ...

 Είναι κάτι μέρες 

σαν τη σημερινή

που έρχονται και σε βρίσκουν

όλα τα λάθη που 'κανες.

Μαύρα

σου κρύβουν το φως

σου παίρνουν την ανάσα

Προσπαθείς να τα σβήσεις

ή να τ' αλλάξεις χρώμα

Μα αυτά εκεί!

Μέχρι να σου πάρουν

την τελευταία αχτίδα φωτός

Κάτι μέρες ...

Πάει καιρός! Τι καιρός κι αυτός;!

 

Ένα ποίημα κι ένα κολάζ για τον καθρέφτη χρονομηχανή

Το κομμωτήριο χρονομηχανή

κοιτάς τον καθρέφτη κι είσαι κει

Μόνο που έχεις καράφλα και γυαλιά

μουστάκι, γραβάτα και κοιλιά

 

Ύστερα

 

κλόουν

 Ζωγραφίζω κάτι

και μου 'ρθε στο μυαλό

ότι αν στην κορόνα του βασιλιά

βάλουμε σχοινάκια και μπαλίτσες,

εύκολα μεταμορφώνεται σε κλόουν.

Το ...επόμενο

Βάζω στο μαγνητόφωνο

παλιά Ιταλικά τραγούδια

να δημιουργήσω μια φωλιά

κι από κει ν’ αγναντεύω τον κόσμο

με ασφάλεια.

Αυτό το πρωινό του Οκτώβρη

που τα μάτια υγραίνουν παράξενα.

Μια γουλιά καφέ

και πάμε για το  …επόμενο

Δίχτυ

 

Ψευδαίσθηση νίκης

 Κι οι φιλίες 

οι έρωτες

ψευδαίσθηση νίκης 

στον πόλεμο με τη μοναξιά 

Νοσταλγία (η) λεξ.

 

Η Πίπτουσα κεφαλή

 

Του άρεσαν οι δήμιοι!

Παθιάζονταν με τη σχέση που είχαν

με τη ζωή και το θάνατο.

Δεν ήξερε όμως, ο δόλιος,

ότι την εξουσία τους την έπαιρναν

από κεφάλια σαν το δικό του.

Τι απόμεινε απ' τα καλοκαίρια

 Τι απόμεινε απ' τα παλιά καλοκαίρια; 

Τα τραγούδια των Ολύμπιανς και μια φέτα καρπούζι στο νιπτήρα 

Τι εποχή!

Νόμιζα ότι είχα εννιά ζωές 

αλλά φεύγει η μία 

και δε βλέπω την άλλη να 'ρχεται. 

Η εποχή των τεράτων φίλε Αντόνιο!

Σέλφι

 Κοιτώ τους συνομήλικους 

ίσως και τους πιο μεγάλους 

και σκέφτομαι:

Πόσο άσχημοι!

σχεδόν φαιδροί!

Ύστερα κοιτιέμαι

στη σέλφι που έβγαλα πριν λίγο 

και σκέφτομαι:

Πόσος άσχημος!

Σχεδόν φαιδρός!

Αυταπάτη;

 

Δεμάτια άχυρο πλεγμένα

στέκονται στα μάτια σου μπροστά

και σου κρύβουν το φως

Ξέρεις ότι υπάρχει

αλλά δεν το βλέπεις!

Πολλές εικόνες χτεσινές

η μία παν στην άλλη

κρύβουν αυτό που έρχεται

μ’ αυτό που πέρασε.

Και το φως

Αυταπάτη;

Η ίδια Κυριακή

 Η ίδια Κυριακή 

Κάποιες φορές με βροχή

Κάποιες άλλες με ματοβαμμένα ηλιοβασιλέματα 

Πάντα όμως με το ρόγχο της Αθλητικής Κυριακής.

Αναμονή

 Αναμονή

Αναμονή

Αναμονή

Κι ύστερα;

Δεν έχει άλλο!

Δεν έχεις ούτε κάτι 

                 ούτε χρόνο 

Τίποτα!

Α!

Συμβουλές δεν έχει