ΣΩΠΑΙΝΩ κι αφήνω να μιλήσει ο φίλος μου keipi
Η φωνή επί 2
Η οργή επί 2

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΟΥΣ

ΜΑΥΡΟ
Σ’ αυτούς που κάθε καλημέρα μεταφράζουν σε χιλιάρικο
Σ’ αυτούς που στη δουλειά σου βγάζουν το λάδι
Αλλά και στους "άδολους" ηθικοπλάστες,
τους "αντικειμενικούς" επιστήμονες.
Στα αυτοδημιούργητα παιδιά του λαού
Στους χαμερπείς κωλογλύφτες των αφεντικών.
Στους υποτακτικούς των παπάδων
Στους καπάτσους και τις καπάτσες που γυαλίζει το μάτι τους!
Μαύρο στους Μαυρογιαλούρους!

ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΧΙT POLL

ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΧΙT POLL

Δεν καταλαβαίνουμε τι εξυπηρετεί το exit poll.
Δεν θέλουμε να μάθουμε τα αποτελέσματα νωρίτερα.
Δεν συμφωνούμε να έχουν κάποιοι εκτιμήσεις του εκλογικού αποτελέσματος ενώ ακόμα διαρκεί η ψηφοφορία.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΧΙT POLL!

Ή εναλλακτικά κάνουμε πλάκα μαζί του με τους παρακάτω τρόπους:

α) Ζητάμε να πληρωθούμε για να πάρουμε μέρος (όσα νομίζει ο καθένας)
β) Δηλώνουμε ότι ψηφίσαμε κάτι άλλο (το πιο αστείο κόμμα, το πιο "ερωτικό", αυτό που δεν θα βγει ποτέ, κλπ)

ΑΥΤΗ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Κάθε ιστολόγιο που συμφωνεί με την Πρωτοβουλία μπορεί να το δηλώσει με σχόλιο, να αναδημοσιεύσει το κείμενο ολόκληρο ή τμήμα του, να συνδεθεί με Αυτό το ιστολόγιο, να προτείνει κάτι ακόμη και με οποιονδήποτε τρόπο νομίζει να προωθήσει την ιδέα

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΟΥΣ!!

Όπως στις ειδήσεις του σταρ. Σκέψεις και πράξεις ενός μελλοντικού γκλάμουρ πρωταγωνιστή

Κάθε μέρα η ίδια ιστορία! Βαρετό ξύπνημα. Σπαστική δουλειά. Τσαντίλα στο λεωφορείο. Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Σπίτι. Βαριεστημένο φαΐ. Τηλεόραση. Ύπνος νεκρός. Τηλεόραση. Όλοι το ίδιο! Βουλευτές, φραγκάτοι, μόδιστροι, μπαλαδοόροι, μοντέλα .Όλοι μαυρισμένοι! Όλοι γκλαμ και λαρτζ. Κι εγώ; Άντε από δω ρε που θα σκεφτώ εγώ τον άλλονε! Μόνο η πάρτη μας. Όλη μέρα δουλεία χωρί ανάσα. Και το αποτέλεσμα; Μηδέν! Έρχονται πατριώτες μου στο Σούπερ Μάρκετ με βλέπουν πίσω απ’ τα τυριά και με λυπούνται. Πως έτσι εδώ; Ρωτούν και εννοούν «Πως κατάντησες εδώ;». Τι να τους πεις; Άντε ρε δε γαμιούνται! Κανένας δε γύρισε να μου δώσει ένα ποτήρι νερό! Να σκεφτώ τους δίπλα λέει. Σιγά μην τους σκεφτώ. Στ’ αρχίδια μου κι οι δίπλα κι οι παραδίπλα κι όλοι τους. Το θέμα είναι πως θα τους μπω στο μάτι.

Πώς θα χωθώ στις ειδήσεις του σταρ!
Πως θα με δείξουν και μένα μαυρισμένο δίπλα στην πισίνα!
Και μετά οι Ελληνικές παροιμίες.
Δούλεψε για να ‘χεις και κλέψε για να ζεις,
και ρουφιάνεψε για να ζεις
και κάψε για να ζεις.
Κανείς δεν πήγε μπροστά με το σταυρό στο χέρι.
Ή μήπως δεν είναι Ελληνικές;
Εξάλλου όταν θα ‘ρχονται και θα μου ζητάν δουλειά ή κάποια χάρη, ακόμη και να ξέρουν πως έγινα ό,τι έγινα, θα το ξεχνούν μόλις περνούν την πόρτα μου. Και Κύριε Έτσι ο ένας και από δω Κύριε Αλλιώς ο άλλος. Άμα παίζει το μπακίρι, όλοι στις κάμψεις είναι και στα παρακαλώ!

Γιατί είναι Μαλακία! Να ‘χεις τόσα στρέμματα στη λίμνη Καϊάφα και να μη μπορείς να τα χαρείς γιατί φύτρωσαν πέντε πεύκα. Μαλακία! Και σιγά μη μάθουν ποιός έβαλε φωτιά. Κι αν ακόμη υποψιάζονται, που θα τα βρουν τα στοιχεία;
Έφτασε ο καιρός των εκλογών. Η επόμενη βουλή θα με δικαιώσει. Θα πάρω τα στρεμματάκια μου, θα τα μοσχοπουλήσω και μην τον είδατε τον Παναή. Ένα καγέν στο γκαράζ, ένα κοτεράκι στη μαρίνα, το πιπίνι από δίπλα και πρώτη μούρη στη μύκονο. Όπως στις ειδήσεις του σταρ. Κι αν καεί και κάτι παραπάνω…. Τι να κάνουμε; Θα ξαναγίνει. Εμένα όμως η ευκαιρία μου είναι Αυτή. Τώρα! Άλλη καβάτζα δεν έχω. Πρέπει να δράσω. Μ’ έφαγε η κωλοαθήνα! Καιρός να ζήσω και γω σαν άνθρωπος!

Αυτά που λες Μαρία!

ΟΙ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ

Το λαμπατέρ προσθέτει περισσότερη ζέστη στο ζεστό γραφείο θυμίζοντας μου παράλληλα ότι ποτέ η ζέστη στην επαρχία δεν είναι αρκετή για να δημιουργήσει τη δυσφορία της μεγαλούπολης.
Στο διαδίκτυο χαμός από επιστολές στις εφημερίδες, κείμενα στα μπλογκ και στις μέιλινγκ λιστ, φωνές απελπισίας στα φόρουμ τα τσατ ρουμ και το μέσαντζερ κι όλα φαντάζουν Γαμώτο! Τόσο ανίσχυρα!!! Τόσο μικρά κι αδύναμα μπροστά στα συμφέροντα που διακονούν οι κυβερνώντες μας. Κι είναι τόσο υποκριτικά τα δάκρυά τους, όταν ξέρεις ότι όταν υφαρπάξουν την ψήφο σου, η επόμενη κίνηση τους θα είναι να ανοίξουν το κροκοδείλιο στόμα τους και να κατασπαράξουν ότι έχει απομείνει απ’ την έρμη ζωή σου. Ό,τι απ’ το μυαλό σου δεν κατόρθωσαν ακόμη να θέσουν υπό τον έλεγχό τους. Όσο απ’ το χρόνο σου δεν έχουν ακόμη προεξοφλήσει. Όποια απ’ τα όνειρά σου δεν έχουν ακόμη υπαγορέψει.
Απ’ την άλλη ζεις καθημερινά την εκδίκηση των μικροαστών σ’ ότι τους υπενθυμίζει ό, τι αυτό που νομίζουν για ζωή είναι ένας καθημερινός προδιαγεγραμμένος θάνατος. Μια πορεία σε ένα κενοτάφιο στο τέλος μιας μηδενικής ζωής.
Η στεναχώρια και το ενδιαφέρον του άνδρα για τις καταστροφές σταματάει μπροστά στο δελτίο του στοιχήματος και της γυναίκας στα δελτία του σταρ (μια ανάσα βρε παιδί μου! Μαύρισε το μάτι μας με τόση φωτιά!)
Η φιλοσοφία παντού και πάντα η ίδια. Μια πιθαμή απ’ τον κώλο μας κι ας είναι όπου θέλει!
Σβήνω το πορτατίφ κι αφουγκράζομαι τη νύχτα. Έχει μέχρι και τριζόνια!!! Κάποιοι από δίπλα φωνάζουν Γκόόόλλ!! Ο Ένιο Μορικόνε ταιριάζει τέλεια με το σκοτάδι.
Η φωτιά στην Ελευθερούπολη δεν έφτασε ακόμη στην πόλη μας. Κάποιος άκουσε ότι κάπου κοντά στο Πράβι πήρε φωτιά, αλλά τίποτα το σπουδαίο. Και μετά συζήτηση για τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα που άρχισαν εδώ και δώσαν νόημα στη ζωή μας.
Κι η Πελοπόννησος;
Κι η Εύβοια;
Ας τους μωρέ τους χαμουτζήδες! Τους πληρώναμε εκατό χρόνια, θα τους πληρώνουμε άλλα τόσα. Και μετά θα μας πιπιλίζουν την καραμέλα ότι το κράτος δεν έχει λεφτά και Δώσε και Δώσε. Δεν τα ξέρεις τώρα! Σώσε την πάρτη σου, κοίτα τον εαυτούλη σου και στάχτη και μπούρμπερη όλα τ’ άλλα! Εμείς θα σώσουμε τον κόσμο;
Σηκώνομαι παίρνω το σπρέι κι ετοιμάζομαι. Στο μυαλό μου τα συνθήματα έτοιμα:
ΟΙ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ
ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΙΕΙ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Αύριο Μαρία ξημερώνει άλλη μέρα. Θα ‘θελα να ‘ναι διαφορετική. ΚΑΛΥΤΕΡΗ

Η κυβέρνηση είναι ασύμμετρη απειλή για το περιβάλλον και την κοινωνία

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας διέταξε την εκτέλεση μιας ομάδας Γιαπωνέζων αναρχικών ως υπευθύνων για… το μεγάλο σεισμό που ισοπέδωσε τη χώρα. Έναν αιώνα μετά η κυβέρνηση Καραμανλή κατασκευάζει ασύμμετρες απειλές για να συγκαλύψει την ενοχή στο μεγαλύτερο οικολογικό έγκλημα που έχει γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Αποδεικνύοντας ότι η μόνη έγνοια της είναι η παραμονή της στην εξουσία ανεξάρτητα από το τίμημα, η κυβέρνηση μιλάει για ξένες υπηρεσίες και αναρχικούς που έβαλαν φωτιά στα δάση. Αν μίλαγε για εξωγήινους πιθανόν να γινόταν πιο πιστευτή.
Είναι βέβαια προφανές ότι για την καταστροφή υπεύθυνη είναι η ίδια κυβέρνηση που έδωσε το πράσινο φως στους εμπρηστές με την αναθεώρηση του Άρθρου 24 και τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων, διέλυσε τους μηχανισμούς πρόληψης και κατάσβεσης, και δεν πήρε κανένα μέτρο για την κλιματική αλλαγή.
Με τα συνωμοσιολογικά σενάρια δηλητηριάζεται η κοινωνία και επιχειρείται η υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου. Αυτή η κυβέρνηση της καταστροφής και του ψεύδους είναι η πραγματική ασύμμετρη απειλή για το περιβάλλον και την κοινωνία.

ΔΙΚΤΥΟ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ 28/8/07

Παρά 3, χαϊκού

Εκατομμύρια λαϊκά τραγούδια πολιορκούν το μυαλό μου και με οδηγούν σε δρόμους πλακόστρωτους με γεράνια και βασιλικούς. Κάνω να ξεφύγω και ανακαλύπτω πως είμαι δεμένος σε παραδόσεις χιλιετηρίδων.
Απογοητεύομαι κι ανοίγω το ραδιόφωνο.
Οι διαφημίσεις του Τζάμπο οδηγούν το χέρι μου στο οφ και το ξανακλείνουν. Σκέφτομαι πως δε θα ‘ταν άσχημη ιδέα να δημιουργηθεί μια Κίνηση για την Κατάργηση των Διαφημίσεων των Τζάμπο.

Διαβάζω στο χαρτί που χρησιμοποιώ ως υποποντίκιο:
Πάντα υπάρχει κάποιος
να κορνάρει κάτω απ’ την πόρτα σου

Παρά 3, χαϊκού.
Α! ωραίος τίτλος!

Στα όρια του κρατήρα
Σκιές νέμονται την πανσέληνο (Παρά 2 χαϊκού)
Δε νοιάζονται για το χρώμα
Τους αρκεί το θολό της εικόνας.
Λεύτεροι σαν σκιές
πετούν στον φεγγαρόδρομο
και χάνονται.

Στη σκηνή
ο μουσικός συμπαραστέκεται στα όργανα του
Κάποιος πρέπει να τα ρωτήσει αν θέλουν να παίξουν
Κοιτάζει τα βράχια και συμπάσχει
Χαϊδεύει τη στιγμή που έφυγε
Κι αυτή του αφήνει ένα ροζ αιωρούμενο αντικείμενο.
Ίσως να ‘ναι φιλί. Ίσως και φέιγ βολάν απ’ τη συναυλία που δε θα γίνει

Ο βράχος στη γωνιά κοιτάζει με νόημα και σιγοψιθυρίζει όλα όσα του ‘παν οι Ζντρίγες, όταν προσπαθούσαν να του πάρουν με γητειές τη μιλιά αλλά κι όσα σκέφτονταν όταν χόρευαν ημίγυμνες μπροστά του.

Κάποιοι λεν πως όλοι αυτοί δεν υπήρξαν ποτέ
Κάποιοι άλλοι πως το μυαλό παίζει άσχημα παιχνίδια τον Αύγουστο

Εγώ όμως τα είδα όλα αυτά και τα ‘ζησα.
ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΑΡΙΑ !!!

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 07 – Το Πέτρινο Καράβι και άλλες ιστορίες για το νέο μου σπίτι

Απίστευτα πρωινά.Το μπλογκ με καλεί σε πάρτυ. Αυγουστιάτικο. Η ματιά θολή, ιδρώτας, περιγραφές, νέο γραφείο, το πισί ανάποδα, βλέπει σε παράθυρο, όπως στο παλιό μας σπίτι στα δικαστήρια. Πολλά, συμβαίνουν ξανά. Άλλα είναι ντιπ καινούργια. Έχω ότι χρησιμοποιώ. Οι φίλοι μου λεν ότι δεν τους σκέφτομαι και πως πρέπει να πάρω τόνα, τάλλο, και να βάλω και σταχτοδοχείο στο τραπέζι. Το σκέφτομαι.
Το καλοκαίρι είναι δω. Ούτε πέρασε, ούτε έχει ακόμα κι ούτε που με νοιάζει τι σκέφτεται να κάνει. Κοιτάζω τις εικόνες στον ήλιο και τη θάλασσα. Παίρνω κάποια και την πειράζω. Γύρω γύρω το μυαλό μου και στη μέση το ζωγραφισμένο καραβάκι στην Θαλασσόπετρα.

Σκαρώνω στιχάκια και σκέφτομαι να γεμίσω την πόλη με διάφορα αυτοκόλλητα. Ακούω μπάντες που ήθελα να ψάξω από μικρός και αντιλαμβάνομαι τις μυστήριες διαχρονικότητες που μπορεί καμιά φορά να έχει η σοβαρότητα. Προσπαθώ να βρω φωτογραφίες που να χαρακτηρίζουν αυτή την εποχή και δεν τα καταφέρνω. Η επικαιρότητα με αποσπά από τη ζωή.
Οι φίλοι κρατούν το σκαμνί που πατάω για να φτάσω τα χαμένα μου μυαλά και αισθάνομαι πως όλα θα παν καλά. Όπως στα μηνύματα που μου στέλνεις.
Αγοράζω εργαλεία και φτιάχνω πράματα, νοικοκυρεύομαι και σκέφτομαι πως είναι κρίμα τόση δουλειά για τόσο λίγο χρόνο. Ας είναι.
Το ραπ είναι δουλειά του δρόμου. Οι διανοούμενοι δε χωρούν. Δε βλέπουν πως όσο προσπαθούν τόσο καρναβάλια γίνονται; Σαν τις λόγιες τραγουδίστριες που τραγουδούσαν ρεμπέτικα απ’ το διάφραγμα και το στομάχι, αφήνοντας το λαρύγγι στον καναπέ. Ακούω ραδιόφωνο.
Πίνω καφέ στην καινούργια μου κούπα με τις αγελαδίτσες και αντιλαμβάνομαι ότι η μοναξιά δεν είναι δημιουργική από μόνη της. Χρειάζεται να πατάει κάπου καλά. Κάπου ιδιαίτερα. Δεν ξέρω που, αλλά κάπου.
Στους δρόμους, η πρωτεύουσα της ανεργίας, ξέρει καλά το ρόλο της. Κρατάει τα πορτοπαράθυρά της κλειστά και αφήνει για το φως μόνο λίγες χαραμάδες. Αν τα καταφέρεις και φωτίσεις κάποιο δρόμο για να πάρεις, καλώς! Αν όχι, σε τρώει η μαρμάγκα.
Τάχω δει όλα Αυτά, που λες Μαρία. Αλλά τώρα είναι διαφορετικά. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω. Θέλω τις ευχές σας.
LOVE + PEACE

ΣΑΝ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΔΕ ΘΑ ‘ΧΕΙ! 27-28-29 ΙΟΥΛΙΟΥ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΧΡΥΣΟΘΗΡΕΣ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΚΑΒΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ένα μαύρο σύννεφο έχει κάτσει πάνω απ’ τη Χαλκιδική και δυστυχώς δε φεύγει με τα μελτέμια. Το όνομά του είναι «Ελληνικός Χρυσός» και προέρχεται από ασύδοτους Καναδούς χρυσοθήρες και ντόπιους πολιτικούς συνεργάτες τους. Αν με οποιοδήποτε τρόπο καταφέρουν να πραγματοποιήσουν τα καταστροφικά τους σχέδια το μέλλον της Χαλκιδικής και ειδικότερα του Βορειοανατολικού κομματιού της διαγράφεται πολύ σκοτεινό.
Συνοπτικά
Το βουνό Κάκαβος βρίσκεται στη Βορειοανατολική Χαλκιδική και καλύπτει με πλούσια βλάστηση την περιοχή ανάμεσα Μεγάλη Παναγία, Γομάτι, Ιερισσό, Στρατονίκη και Παλαιοχώρι. Οι Σκουριές είναι ένα κομμάτι του Κάκαβου που βρίσκεται κοντά στην Παναγία. Σ’ αυτή την περιοχή η Εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» θέλει να ανοίξει ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ λαγούμι με σκοπό την επιφανειακή!! αρχικά εξόρυξη Χρυσού και Χαλκού. Συνέπεια αυτών των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων θα είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της περιοχής αλλά και η τοξική ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής.

Πάρα πολύ κατατοπιστικά είναι όσα αναφέρονται στους παρακάτω τόπους:
http://www.antigold.gr/gr/default.asp?itemID=283&itemTitle=Σκουριές
http://www.antigold.gr/gr/default.asp

Η πολύ έξυπνη και δραστήρια, ντόπια και όχι μόνο «Πρωτοβουλία ενάντια στις Βλαπτικότητες» οργανώνει ένα 3ήμερο γνωριμίας με την περιοχή και ενημέρωσης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση.
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!!!

ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ!

Στοιχειώδεις προϋποθέσεις

Το τριήμερο θα πραγματοποιηθεί στο δάσος, σε υψόμετρο700μ. Αυτό σημαίνει ότι η μικροκλιματική δυναμική του χώρουείναι αρκετά διαφορετική από αυτή των αστικών κέντρων και των ιδιωτικών κατοικιών. Δηλαδή, σίγουρα δεν είναι απαραίτητααντικείμενα όπως ανεμιστήρας, αιρ-κοντίσιον, τηλεόραση,καναπές κ.ά.
Τουναντίον κάποια πράγματα όπως σκηνή, υπνόσακοςαδιάβροχο, μακρυμάνικο, φακός, κουτάλι, πιρούνι, μαχαίρι,ποτήρι και βαθύ πιάτο, είναι απαραίτητα και χρήσιμα.
Θα υπάρχει οργανωμένη κουζίνα, που δεν αποκλείει - κάθε άλλο - τη διατροφική αυτοοργάνωση (λίγο ψωμάκι, κανένα φρουτάκι κ.ά...)
Επιθυμία μας είναι να γίνει κατανοητό πως η παρουσία μας στο βουνό θα πρέπει να είναι αποτύπωμα τριών ημερών συνεύρεσης και συμμετοχής ισότιμων ανθρώπων, που (παρατηρούν και σέβονται αυτόν τον περιβάλλοντα χώρο, και όχι εισβολή καταναλωτών που δεν αναρωτιούνται καθόλου τι θα απογίνει
εκείνη η ρημάδα η σουπερμαρκετική πλαστική σακούλα.

Αυτά που λες Μαρία θα γίνουν στα χωριά μας

Ricomincio da 3

Γυρίζω από δω, γυρίζω από κει, ψάχνω από δω, ψάχνω από κει. Κάτι χάνω, κάτι βρίσκω. Σκούπα, μάπα κι όλα τα καθημερινά ανά χείρας. Αναποδιές και ζόρια τα πρωινά, χαρές, φίλοι, βόλτες τα βράδια. Που να ‘ναι άραγε εκείνη η αφίσα του Λουστάλ; Που να ‘ναι τα σεντόνια οι πετσέτες, το καινούργιο βιβλίο που αγόρασα; Το πάτωμα γεμάτο νάιλον και κολλητικές ταινίες. Θέλω τρία στρέμματα κουρτίνες. Τα χέρια μου ιδρώνουν. Τα «Ορφανά» του Τομ Γουέιτς συνεχίζουν να ‘ναι όμορφα και το καλοκαίρι. Τόσο όμορφα σαν εκείνο τον κίτρινο ξεθωριασμένο δίσκο με τον οποίο μου συστήθηκε πριν από 26 χρόνια στο τουριστικό της Ιερισσού. Αισθάνομαι ότι δε μ’ αγγίζει τίποτα. Ούτε τα 40ρια, ούτε οι λιμοί και καταποντισμοί που δίνουν οι τηλεοράσεις. Φυσάει! Απ’ τη μια μεριά ελίτσες κι απ’ την άλλη ένα έλατο, κανα δυο θάμνοι μια λεπτή ελιά και μια μουσμουλιά που μάλλον θα δώσει το όνομά της σ’ αυτό το σπίτι. Το νέο μου σπίτι εδώ και μια βδομάδα. Το σπίτι με τη μουσμουλιά. Ο Βέργκα μου στέλνει φιλιά απ’ την αιωνιότητα. Τα δέχομαι μ’ ένα χαμόγελο και απ’ το ανοιχτό παράθυρο στέλνω το βλέμμα μου ψηλά στο Φαλακρό. Με μιας κοκκινίζει, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι είναι απ’ τις ακτίνες, που του στέλνει ο ήλιος πηγαίνοντας να ησυχάσει κάπου πίσω απ’ το Μενοίκιο.
Ο κόσμος γύρω μου νυχθημερόν πίνει καφέδες προσπαθώντας να ξεχάσει τη φτώχεια του και την ανυπαρξία προοπτικής. Ίσως να προτείνω μελλοντικά στον Τζάρμους κάποιο σενάριο για το επόμενο «Καφέδες και τσιγάρα». Εδώ όπου το χωριό προσπαθεί να γίνει πόλη και ευτυχώς δεν τα καταφέρνει. Εδώ που ξαναγύρισα, έπιασα σπιτάκι και προσπαθώ να ξαναρχίσω απ’ το 3. Στη ΔΡΑΜΑ.

Το έργο που κανιβάλισα είναι της πολύ καλής Συριανής Εικαστικού Σοφίας Ρούσσου.

Α! Έχουμε και γενέθλια αυτές τις μέρες.