Ο Γιώργος Πεταλωτής σε ρόλο Μουαμάρ Καντάφι

Τελικά όντως η τηλεόραση μπορεί να προβάλει πολύ αρνητικά πρότυπα για όσους δεν φιλτράρουν τα μηνύματά της. Παρακολουθώντας τα αλλεπάλληλα παραληρηματικά διαγγέλματα του Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος παρουσιάζει τη λαϊκή εξέγερση στη χώρα του ως συνωμοσία της Αλ Κάιντα που παρέσυρε τους ανόητους και μεθυσμένους Λίβυους, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής φαίνεται ότι βρήκε το επικοινωνιακό παράδειγμα που απεγνωσμένα έψαχνε. Κατηγόρησε ευθέως γιατρούς κι αλληλέγγυους ότι ευθύνονται για την απεργία πείνας των μεταναστών επειδή... εμποδίζουν τους απεργούς πείνας να φάνε.

Τέτοιου είδους καμώματα κανονικά θα μάς διασκέδαζαν, αν δεν αποτελούσαν σαφή μηνύματα ότι κυβερνητικοί ιθύνοντες προλειάνουν πολιτικά το έδαφος για να συμβεί το αδιανόητο. Μια ματιά στο παρελθόν είναι ενδεικτική:

"Αλλά η λύση δεν βρίσκεται στα χέρια μας. Βρίσκεται στους ίδιους τους απεργούς πείνας, τις οικογένειες και τους συμβούλους τους. Πιο άμεσα, βρίσκεται στα χέρια των ηγετών του Προσωρινού IRA, οι οποίοι πήραν την εν ψυχρώ απόφαση ότι οι άτυχοι άνθρωποι που λιμοκτονούν τώρα στη φυλακή, θα είναι πιο χρήσιμοι γι' αυτούς νεκροί παρά ζωντανοί. Αυτή μού φαίνεται ότι είναι η πλέον ανήθικη και ανελαστική απόφαση που θα μπορούσε να πάρει κανείς".

Μάργκαρετ Θάτσερ

Αθήνα 3/3/11, 6:50

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

Δελτίο Τύπου 2/3 σχετικά με τις δηλώσεις Ραγκούση

Μαρτίου 2, 2011

37^η μέρα απεργίας πείνας
Η κυβέρνηση αρνείται ν' αναλάβει τις πολιτικές της ευθύνες
Σχετικά με τις σημερινές δηλώσεις του Υπ. Εσωτερικών Γ. Ραγκούση, ο οποίος πέραν των άλλων εξέφρασε για ακόμα μια φορά την απροθυμία του να εισακούσει τα αιτήματα των 300 απεργών πείνας, εγκαλώντας τους μάλιστα ότι αρνούνται να συναντηθούν με τις αρμόδιες αρχές, έχουμε να δηλώσουμε τα εξής:
Τόσο οι απεργοί πείνας, όσο και η πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους 300 ουδέποτε αρνήθηκαν συνάντηση με οποιοδήποτε από τα συναρμόδια υπουργεία. Ακριβώς το αντίθετο. Από τη Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου, 1 μέρα πριν την έναρξη της απεργίας πείνας, εκπρόσωποι των απεργών συναντήθηκαν με την Υφυπουργό Εργασίας Α. Νταλάρα και κατέθεσαν τα αιτήματά τους και την πρόθεση τους για επίσημες συναντήσεις. Από τότε βέβαια, έχουν περάσει 37 μέρες απεργίας πείνας και 37 μέρες κυβερνητικής απάθειας και αδιαλλαξίας.
Όλα όσα ψελλίζουν οι κυβερνητικοί υπεύθυνοι και κυρίως ανεύθυνοι περί απροθυμίας των απεργών πείνας στο να συναντηθούν με τους υπεύθυνους και κυρίως ανεύθυνους δεν είναι παρά ψευδή επικοινωνιακά τερτίπια με κύριο στόχο τη συσκότιση και την παραχάραξη των δίκαιων αιτημάτων των 300 απεργών πείνας.
Ο κύριος Ραγκούσης μιλά επίσης, αναφερόμενος στο κίνημα αλληλεγγύης προς τους απεργούς πείνας μετανάστες, για «μικροπολιτικές λογικές», που «καταλήγουν να είναι απάνθρωπες» και για «πολιτικούς καθοδηγητές» που οδηγούν τους απεργούς πείνας στο θάνατο! Προσπαθεί να αντιστρέψει την πραγματικότητα, μεταθέτοντας τις δικές τους ευθύνες στις πλάτες άλλων. Είναι ο ίδιος και η κυβέρνηση που παίζουν με τη ζωή των απεργών πείνας, αρνούμενοι να τους συναντήσουν και κυρίως να επιλύσουν το βασικό τους αίτημα, αυτό της νομιμοποίησης. Οσο για τους «πολιτικούς καθοδηγητές», ας τους αναζητήσει αλλού ο υπουργός. Ανθρωποι που πλησιάζουν τις 40 μέρες απεργίας πείνας δεν οδηγούνται εκεί από «υποκινητές» και «καθοδηγητές», αλλά από την ίδια τη συνείδησή τους. Οι απεργοί πείνας αποφασίζουν μόνοι τους για την ίδια τους την τύχη. Και εν πάση περιπτώσει, αν ο κ. Ραγκούσης θέλει να παρακάμψει τους «πολιτικούς καθοδηγητές», δεν έχει παρά να καλέσει τους απεργούς πείνας και να συζητήσει μαζί τους, για να διαπιστώσει από πρώτο χέρι ποιες είναι οι απόψεις τους.
Τονίζουμε επίσης, ότι μέσα στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για να δοθεί άμεση λύση στο αίτημα των απεργών πείνας. Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί, αλλά ότι δεν θέλει. Αυτό επιβεβαίωσε και με τις σημερινές του δηλώσεις ο κ. Ραγκούσης. Είναι η κυβερνητική αδιαλλαξία που οδηγεί τους απεργούς πείνας στο θάνατο και κανένας άλλος και αυτό επιβεβαιώνει ο σημερινός ωμός εκβιασμός του υπουργού.
Διευκρινίζουμε και το ξαναλέμε σε όλους τους τόνους ότι οι απεργοί πείνας ουδέποτε αρνήθηκαν να συναντηθούν επισήμως για να συζητήσουν το ζήτημα ζωής και θανάτου τους, τη νομιμοποίηση τους. Η κυβέρνηση είναι εκείνη που αρνείται συστηματικά να αναλάβει τις ευθύνες της και να δώσει λύση στους 300 απεργούς πείνας. Ας τις αναλάβει κάποτε, σύντομα. Και ας μην το κάνει τουλάχιστον, με ψευδείς και επικοινωνιακές καρικατούρες.
Ξέρει όμως κι άλλο τρόπο να κάνει πολιτική;
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας

Μέχρι πού θα φτάσει η κυβερνητική αναισθησία;

78 απεργοί πείνας στα νοσοκομεία

Μέχρι πού θα φτάσει η κυβερνητική αναισθησία;

Χτες το βράδυ ο αριθμός των μεταναστών απεργών πείνας που είχαν μεταφερθεί στα νοσοκομεία ανερχόταν στους 78 (68 στην Αθήνα και 10 στη Θεσσαλονίκη), με άμεση προοπτική για ραγδαία αύξησή του. Σύμφωνα με τους θεράποντες γιατρούς, η νοσοκομειακή περίθαλψη είναι απαραίτητη ώστε οι εν λόγω απεργοί πείνας να μην υποστούν οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Επίσης, οι απεργοί πείνας υποφέρουν από καρδιακές αρρυθμίες, αφυδάτωση κι εξάντληση.

Ενώ, λοιπόν, η υγεία των απεργών πείνας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, ενώ φουσκώνει το πανελλαδικό κύμα της αλληλεγγύης στον αγώνα τους, ενώ είναι επιτακτική η ανάγκη της τακτοποίησης των χιλιάδων μεταναστών «χωρίς χαρτιά» που μένουν στη χώρα και είναι αδύνατο να εκδιωχτούν, κι ενώ το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα δικαίωσης του αγώνα των απεργών όχι χάριν ρουσφετιού, αλλά σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, η κυβέρνηση εμφανίζεται αδιάλλακτη κι αναίσθητη.

Τι ακριβώς επιδιώκουν τα κυβερνητικά επιτελεία; Ακόμα δεν έχουν πειστεί για την αποφασιστικότητα των αγωνιζόμενων μεταναστών; Πόσο νοσηροί είναι αυτοί οι εγκέφαλοι που θέλουν να οδηγηθούν οι απεργοί πείνας στο κατώφλι του θανάτου πριν δώσουν διέξοδο στην εκτυλισσόμενη ανθρωπιστική και πολιτική κρίση; Δεν καταλαβαίνουν αυτοί οι άτεγκτοι ταγοί του έθνους ότι το να υιοθετούν λογικές Θάτσερ είναι ένα παιχνίδι με τη φωτιά που υπερβαίνει όχι μόνο τους ίδιους, αλλά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας;

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;

Ένα ωραίο θεματικό μπλογκ για την ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ μεγάλη κινητοποίηση της 23 Φλεβάρη 2011

http://23flevari.wordpress.com/

11:28μμ

Δειλά δειλά σκαν μούρη και περιεργάζονται τον χώρο. Γνωστός αλλά παλιοκαιρισμένος τόσο που μοιάζει ξένος. Κοιτάνε γύρω και το αφτί στημένο μην ακουσθεί κανένας θόρυβος που απαιτεί άμεση επέμβαση. Α! αυτό δεν είναι δική τους δουλειά. Μάλλον δική μου είναι και τους τη φόρτωσα καθώς τις είδα να βγαίνουν. Για την ακρίβεια μόλις τις είδα είπα μέσα μου: Να πού θα φορτώσω τα βάρη μου! Να πού θα αφήσω για λίγο τις ευθύνες μου! Κι αυτές δέχτηκαν. Δεν κάνει όμως, δεν είναι δικιά τους δουλειά. Α στις αφήσω να σεργιανίσουν μόνες, λεύτερες απ’ τις δικιές μου έγνοιες.

Κοντά μεσάνυχτα κι οι λέξεις βγήκαν παγανιά. Δεν ξέρω πια τι να τις κάνω. Ούτε κι αυτές φαντάζομαι ξέρουν πια τι να κάνουν με μένα. Τις κοιτάζω από ψηλά ν΄ απομακρύνονται. Εννοείται, χωρίς να με χαιρετίσουν. Αν και μου φάνηκε σα να διέκρινα ένα addio.

Ντροπή - Δίωξη λόγω "πολιτικών φρονημάτων"

Άμεση αποφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ - Όχι στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και του πολιτικού φρονήματος Η δεύτερη σύλληψη και προφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ αποδεικνύει ότι το κράτος του Μνημονίου ούτε "λάθη" κάνει ούτε παρασύρεται σε "υπερβολές". Στην πραγματικότητα, ο κρατικός μηχανισμός εκτελεί ένα απολύτως συνειδητό σχέδιο στην απόληξη του οποίου βρίσκεται αν όχι το κράτος έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον μια αυταρχική "δημοκρατία" με αφυδατωμένα δικαιώματα κι ελευθερίες. Όσο επεκτείνεται η κοινωνική ερήμωση που προκαλεί η κυβερνητική πολιτική, τόσο οι αντιστάσεις θα ριζοσπαστικοποιούνται και θα ξεφεύγουν από το πλαίσιο του καθωσπρεπισμού. Κατά συνέπεια, ο αυταρχισμός είναι το τελευταίο χαρτί μιας οικονομοπολιτικής ελίτ που έχει εξαρτήσει την επιβίωση της από την πτώχευση των υποτελών τάξεων. Όπως κυνικά αναγράφεται στη δικαστική απόφαση, η Φαίη Μέγιερ προφυλακίστηκε γιατί: Πρώτον, ήπιε ένα ποτό με κάποιους γνωστούς της. 2 Είναι αναρχική. 3. Διαβάζει ανατρεπτικά έντυπα και αποκαλεί τους φυλακισμένους αναρχικούς πολιτικούς κρατούμενους. Από αυτό το φοβερό κατηγορητήριο γίνεται φανερό ότι έχει πια ανοίξει κανονικά η διαδικασία της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης και του πολιτικού φρονήματος. Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση δεν χωράνε δισταγμοί και ολιγωρίες. Απαιτείται κινητοποίηση για την άμεση αποφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ και το μπλοκάρισμα της κατασταλτικής εξαχρείωσης. Αθήνα, 11/2/11 Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Λιγότερες ωρες στο κινητό περισσότερες στη ζωή

Κινητή τηλεφωνία from digital dreams on Vimeo.

Ένα ωραίο σύνθημα

..... και στην κυβέρνηση Τσολάκογλου

Τοπίο στην ομίχλη

πιάτα