Το Ζεν της επιστροφής στην κοσμική σκόνη. Οδηγός αντιμετώπισης έντονων χρωματισμών

O καφές πικρός. Σιγοτραγουδάει κάτι που με λίγη καλή θέληση θα μπορούσε να μοιάζει με όνειρο αερικού τη στιγμή που σου γνέφει να σωπάσεις.
Χουουουτ εσύύύ
Η ατμόσφαιρα στον περιστερώνα ελλείψει συντηρητικών ταχυδρομεί στα αισθητήρια μας κάτι που σημαίνει σίγουρα "Οι μπαμπάδες σου πολλά απ' όσα εσύ βλέπεις βρωμιά θα τα νοιώθαν ευλογία!"
Πα'Νω στις λέξεις κάθονται οι διανοούμενοι και δεν τις αφήνουν ν' ανασάνουν. Τις φορτίζουν και τις αμολούν στους δρόμους έτοιμες να σου προσφέρουν τόσα ασφυκτικά νοήματα που σε κάνουν να φοβάσαι (Ποιό είναι το χρώμα του φόβου;).

Τα γένια μεγαλώσανε και πήραν το δρόμο για τα συμπεράσματα. Ψηλά στην κορφή του βουνού. Μαζί με τους ερημίτες ζηλωτές και τους ανεμόμυλους.

Ζηλωτές
Μαχητές
Ανεμόμυλοι
...

Κι ο Δον Κιχώτης είχε γκρίζα γένια σκέφτεσαι και παρηγοριέσαι.
Είχε γκρίζα όντως; Αναρωτιέσαι. Κι αρχίζει πάλι το μαγκανοπήγαδο ν' ανεβάζει απορίες παραφουσκωμένες με ενοχές.

Χρώματα Χρώματα Πάρτε με μαζί σας σ' ένα ατέλειωτο φλούο νέον τριπ, γεμάτο αγαπημένες διαδρομές μέσα από παράθυρα παλιών αναγνωστικών.

Μυρωδιά από φρεσκοκομμένη καστανιά. Πάνω στη δαμασκηνιά με τις τσέπες γεμάτες Μύγδαλα!!! Και στον ύπνο σου τα μοτοράκια απ' τις βάρκες που πάν στα Γαβριάδια χαμένα σε κάποιο ηλιοβασίλεμα σπασμένο στα γυαλιά. Κι οι μελωδίες απ' τον Μπάρμπα Παντελή. Πότε θα φάμε ρόδια;
Το καράβι σμπρώχνει τις σκέψεις να τις περάσει. Να μπει μπροστά απ' αυτές να φτάσει πρώτο στα εισιτήρια. Κι όταν αντικρύσει την επιγραφή ΤΑΜΕΙΟΝ ζητάει συγγνώμη και αποχωρεί.
Δεν ήμουνα για δω!
Μαλακία μου!
Πως βρέθηκα εδώ;
Εγώ γι αλλού πήγαινα.
Κι ύστερα έρχονται οι ζωγραφισμένες πέτρες. Κάθε μια και μια ιστορία.
Εδώ είμαι με το ... στο ... Θυμάσαι; Κι εδώ στο.. που ..

ΩΧ! 8 η ώρα! Νυχτώνει σε λίγο. Φεύγω ΓΕΙΑ! Έχω να ποτίσω το μπαχτσέ!

Να!

Καλοκαιρινές σημαίες με κάτι κυκλικό στη μέση που να θυμίζει αναπαραγωγή, προέλευση. Παιχνίδι που πετάμε. Να αναδειχθεί σαν τέτοιο στην άκρη του κύματος.
Εκεί ακριβώς όπου Γιαπωνέζοι φωτογραφίζουμε τις ανάσες μας. Δεν έχει απομείνει τίποτα εξάλλου που να μην είναι αποθηκεμένο στις μνήμες μας.
Κι οι μνήμες δεν σημαίνουν πια αναμνήσεις αλλά διαθέσιμα μπάιτς.
Στις διακοπές κουβαλάω όλες τις μνήμες μου. Συνολικά 2GB.

Κάθε πρόταση ξεκινάει με πολλές ελπίδες. Να καταλήξει τελικά αδιέξοδο δρομάκι σ' ένα περιοριστικό σημείο στίξης. Τελεία. Ατελής υποδυόμενη την Τελεία.
Μια τελεία κουκίδα από μακριά, που κοντά έχει πολλά να πει.

Professional
Flying Disc
Model sport
Made in Italy
Ταυτότητα χαρακτηριστική του είδους.
Επαγγελματίας
Ιπτάμενος δίσκος -Που μπορεί και να σημαίνει Ούφο. Άγνωστο. Ιπτάμενο. Αντικείμενο καλοκαιρινής λα-γν-τρ-είας.
Σπορ μοντέλο για να ξεφεύγει γρήγορα τις κακοτοπιές τις καθεστηκυίας λογικής
Ιταλοθρεμένος.

Η σημερινή είναι μια σημαδιακή μέρα.

Κάθε Πέμπτη 6 Ιουλίου κλείνομαι στο σπίτι και δε βγαίνω ότι και να γίνει.
Δεν ανοίγω τηλεόραση
Δεν ανοίγω ραδιόφωνο
Δεν παίζω μουσική
Δε μαγειρεύω
Δεν σηκώνομαι απ' το κρεβάτι
Δεν ξυπνάω
Αποτίω φόρο τιμής στους Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας.

Κάθε Πέμπτη 6 Ιουλίου
Δεν τρώω
Δεν πίνω
Δεν κάνω έρωτα
Και προσπαθώ να ανασαίνω όσο λιγότερο γίνεται
Ενθυμούμενος όλους τους ήρωες επιβάτες των αστικών συγκοινωνιών σε ώρα αιχμής αλλά και τα καταπιεσμένα προϊόντα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Κάθε Πέμπτη 6 Ιουλίου
Δεν επιτρέπω τίποτα στον εαυτό μου
Απλά και μόνο
ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙ ΣΑΝ ΠΡΑΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΘΕ ΑΠΛΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΙΝΗΣΗ. ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ (βρε αδερφέ!)

Αφιερωμένο σ' αυτό που νόμιζα πως ήταν ο Ποιητής Κώστας Μόντης

Ο Αχιλέας απ' το Κάιρο παντρεύτηκε τον Κ. Τουρνά και ζουν στα Βριλήσσια. aktvril@lost.com

Καπίτολο 1



Κι άμα ρθεις από μακριά
Θα σου ρίξω μια πετριά
Που θα είναι όλη δικιά σου
Για την τόση απονιά σου.

Ένα καμπιλομπουζούκ λικνίζεται στους ρυθμούς της Καλαμάτα - Ρούμπα και αποτελειώνει τα μετρητά και τις επιταγές του μικρομεσαίου αγροτοβιοτέχνη.
Άι Άι Άι Άι κάντα η αρτίστα.
Η ζωή προχωράει σε μονοπάτια πλακόστρωτα παρέα με ανέμπνευστους αστούς που ψάχνουν δροσιά στην όποια καταπίεση.

Τι θα γένει Τι θα γένει
Μου κοψε η μικρή το γένι
Πήρε τις επιταγές μου
Ξύρισε τις μουστακές μου
Μου ξεπάστρεψε το βιό μου
Μα άφησε το αγροτικό μου
Ά! Ρε! Άτιμη καψούρα
Μ' έφαγες τον γεροξούρα!

Καπίτολο 2

Τα μέηλ είναι πουλιά. Όταν θα 'ρθει η κυνηγετική περίοδος ένα ένα μπαίνουν στο στόχαστρο και πέφτουν.
Οι γνωστοί απ' το Λίβανο - Χαθήκαμε! gnoli@lost.com
Ο Αχιλέας απ' το Κάιρο παντρεύτηκε τον Κ. Τουρνά και ζουν στα Βριλήσσια. aktvril@lost.com
Η Σάσα με το Θοδωρή χαθήκαν στις ομίχλες. Πόσα χρόνια! sathe@lost.com
To Σκουλήκι έγινε υπάλληλος του ΟΤΕ έχει και 2 κορούλες. Απ' το 84! skul@lost.com
Ένα γράμμα για όλους τους φίλους που χάθηκαν. Ποιο να 'ναι άραγε; Το Χ; Ο Claudio απ' το Σαλέρνο. Θα πήγαινε να ζήσει με τη μάνα του σ' ένα χωριό στο βορρά και θα μου έγραφε μόλις. Clasal@lost.com
Τα ίδια θα λεν και αυτοί για μένα. 0com@lost.com

Καπίτολο 3

Γιατί πήγες στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ;

Α. Γιατί ήθελα να στηρίξω την προσπάθεια
Β. Γιατί σε τέτοιους χώρους αισθάνομαι ξανά νέος
Γ. Για να δω το Μάλαμα με 5 ευρώ
Δ. Για να το λέω στο γραφείο και να πουλάω μούρη
Ε. Για τίποτα απ' τα παραπάνω, αλλά γιατί .....

Καπίτολο 4
Αυτά που λες Μαρία! Έγινες Ενός Χρόνου!

Καλοκαίρι 06 - Όταν πετούν οι γερμανοί - ATTENTION POISON!

Πάμε ρυθμικά. Όλοι μαζί!
Βατ γιου βοντ;
Βατ γιου βοντ;
Βατ γιου βοοντ;
Βατ γιου βοντ;
Τά τα τα
Τά τα τα
Τάτατάτα
Τα τα τά
Ωραίο ρυθμικό σχήμα στα σύγνεφα. Πάνω από σιλό με σταρόσπορους που ετοιμάζονται να δεχτούν την δηλητήρια επιφοίτηση της επιγραφής ATTENTION POISON! Περιμένοντας τη σειρά τους να μετατραπούν σε βιομηχανική
Σκόνη
που δε μαστουρώνει - Ρήμα με ρίμα

Και τώρα σας παρουσιάζω ορισμένες προτάσεις καθημερινής γλαστρολατρείας, πλήρεις βασικών συντακτικών στοιχείων.
Ο δυόσμος έβγαλε λουλούδια
Το κυκλάμινο έβγαλε κι άλλα φύλλα
Η ξερή κλαδεμένη μολόχα έβγαλε φυλλαράκια κι άνθισε το πρώτο της ροζ λουλούδι
Η Βuka - m - vilia θέριεψε.
Ο Βασιλικός ανάρρωσε απ' τα τραύματα που του προκάλεσε ο σφοδρός άνεμος
Τα πλατύφυλλα έβγαλαν όμορφα κίτρινα άνθη
Τα μωβ πολυπληθή μονόχρωμα χουνιά ανταγωνίζονται τα δίχρωμα
Και τέλος
Οι τεράστιες μαστιχιές μ' όλα τους τα χρώματα σας στέλνουν τους χαιρετισμούς τους

Όλα αυτά μαζί θα μπορούσαν κάλλιστα να συνιστούν ένα ποίημα. Και γιατί όχι; Αφιερωμένο στον Άγιο Απολλώνυσο το θεό του έρωτα και της κάβλας. Το συνιστούν;
Σε σένα μιλάω Πατρινέ!
Σε σένα τιμημένε Μεσολογγίτη!
Σε σένα προκομμένε Γιαννιώτη
Κάθιδρε Λαρισαίε!
Μαυροφόρε Πόντιε!
Παπαθεμανλή

Ισοπεδωμένε πονηρέ λαϊκιστή
Υπερχρεωμένε! βρώμικε! φουκαρά!! των Αθηνών!!
Αλατισμένε νησιώτη!
Πονηρέ καλόγηρε!
Σε σένα Άνθιμε Ψωμιάδη!

Σε σένα νωθρέ τηλεθεατή που ζηλεύεις όσους πυρπολούν τους δρόμους της υποταγής!
Όσους πετούν !

Μια ωραία καθημερινή ιστορία

Προχτές καθώς γυρνούσα κουρασμένος σπίτι με το 563,

συνέβη το εξής απίθανο:
Στη στάση μεταξύ Κοτρώνη και Παραμέσα όταν, ακινητοποιήθηκε, το λεωφορείο απ' τα υγρά, τζάμια του διέκρινα μια σκιά, μια φιγούρα, που μου ήταν ιδιαίτερα οικεία. Παίρνω με, τα χέρια μου την υγρασία και στη ημιδιαυγή οθόνη διακρίνω τη φιγούρα του Παπαδιαμάντη. Σκέφτομαι όμως πως ο Παπαδιαμάντης δεν έχει καμιά δουλειά σ' αυτή την πόλη και αφιερώνομαι στο αγαπημένο μου σπορ. 1,2,3,4,5,6,7,8,9 Στο δέκατο χτύπημα εισιτηρίου στο μηχάνημα χτυπάω το αριστερό μου πόδι στο πάτωμα και συνεχίζω το μέτρημα 1,2,3,4,5, όταν εντελώς ξαφνικά αισθάνομαι ένα παγωμένο χέρι να μου στερεί το φως. Προσπαθώ να καταλάβω τι βρίσκει αυτός που μου κλείνει τα μάτια σ' αυτό το χαζό ιντοβινέλο και δεν ανταποκρίνομαι στο κάλεσμά του συνεχίζοντας τΟ εποικοδομητικό μου πασατέμπο απ' το 3,4,5,6,7 Δε θα ρωτήσεις ποιος είμαι; Αν και η φωνή μου φαίνεται γνωστή δεν απαντώ και ξαναρχίζω απ' το 3,4,5 Τα δάχτυλα του μυρίζΟυν ξεραμένο μελάνι από σουπιά μπαγιάτικη βασικού πεχαχαχά.
Μιας που βρήκα την ευκαιρία ας γελάσω χαχάχά!!
Κι ας αδιαφορήσω για ακόμη μία φορά. Ο άΓνωστος όμως και μυστηριώδης παράΞενος Ξένος δεν το βάζει κάτω. Σηκώνει το μανίκι μου και αρχίζει να με τρυπάει γρήγορα με μια βελόνα. Πονάω αλλά δε δίνω σημασία. Το χέρι μου έχει γεμίσει αίματα που, στάζουν στο πάτωμα του λεωφορείου αλλά αδιαφορώ. Πλησιάζουμε τη στάση Σεφεραμύτη, το νοιώθω απ' την πυκνότητα των νοημάτων στην ατμόσφαιρα. Τα, μάτια μου ακόμη κλειστά. Το 563 σταματάει γρυλίζοντας μπροστά στο σκέπαστρο μάλλον και ριπές πυροβόλων όπλων γεμίζουν τ' αυτιά μου θόρυβο. Το ηλεκτρικά νωθρό λαμπάκι της οροφής προβάλει μπρος μου και ταυτόχρονα αισθάνομαι το σώμα του παιχνιδιάρη φίλου μου να μ' αγκαλιάζει και σιγά σιγά να πέφτει. Νέκρα. Το λεωφορείο δεν ξεκινά.

Ο οδηγός κείται νεκρός μάλλον, με το κεφάλι του στο τιμόνι. Απελευθερώνω το αριστερό μου πόδι απ' το γενειοφόρο x- παιχνιδιάρικο πτώμα και κατευθύνομαι σε μια απ' τις τόσες άδειες καρέκλες. Περιμένοντας κάτι να συμβεί με το λεωφορείο της καθημερινής μεταφοράς μου ρίχνω διάφορες ματιές εδώ κι εκεί σε διάφορες ιδέες μπας και πετύχω το σωστό συνδυασμό Μάτι - Στόχος και δωθεί μια έστω και μεταφυσικά, χαοτική εκκίνηση στον, κινητήρα του κλωβού μου. Η ώρα περνάει χωρίς να συμβαίνει τίποτα. Απολύτως τίποτα! Ώσπου τΕλικά στο τΈλος της τΕλευταίας οπτικής διαδρομής το, μάτι μου αράζει στην τσέπη του πτώματος πανωφοριού και χωρίς καμιά, διάθεση περιπέτειας, συλλαμβάνει μια σφαίρα που κείτονταν ωσάν κομβίον αλαλάζον. Κάνω έτσι... Να έτσι ακριβώς με το χέρι μου. Και φέρνω τη σφαίρα στο ενεργό οπτικό μου πεδίο.
"Η πάπισσα Ιωάννα - Με παράλληλη απόδοση στα Νέα Ελληνικά"
Το φάγανε το παλικάρι σκέφτομαι και κατεβαίνω απ’ το λεωφορείο περίλυπος.
Στο δρόμο κοντά στο Υπουργείο Πολιτισμού το μουδιασμένο χέρι μου απαιτεί να τοΥ Ρίξω μια ματιά. Δεν του χαλάω χατίρι. Σηκώνω το ματωμένο μανίκι μου και διαβάζω : Που 'σαι ρε μαλάκα! Εμανουήλ Ρο

Νέος Ωραίος Μορφωμένος Ευκατάστατος από πολύ πλούσια οικογένεια των Αθηνών ψάχνει αγωνιωδώς ενδιαφέρον στη ζωή του *

θέλω να αγοράσω ένα μεταψυχιστή, έστω και μεταχειρισμένο. Μήπως ξέρει κανείς τίποτα.
Α! και να μην έχει σπυράκι από καουτσούκ στην κάτω χτενήτρια.
Τυχαίες αγγελίες σε εφημερίδες με ελπίδες γύρω πουπουλένιο περιτύλιγμα. Τελικός σκοπός: Συμπέρασμα ή μάλλον Συμπεράσματα.
Ο δρόμος ανοίγει. Γίνεται πιο πλατύς για να χωράει κι άλλα αδέσποτα.
Ζητείται
Παλιπερμανέος παλαιάς κοπής αυστηρώς για εικελαπική χρήση (Δεκτές Μόνο σοβαρές προτάσεις).
Απολαμπιστής με τρία σκάξεντρα και ματρακιωμένο υποχέπλιο.
Όπως επίσης και
Αποξηραντής αυτιών.

*αλλά δεν το βρίσκει κι ούτε πρόκειται (μάλλον)

Προχτές το βράδυ στο Στουρνάρι συμμετείχα κι εγώ στα επεισόδια. Περνούσα, με το αμάξι και επειδή είχα ανοιχτά, παράθυρα υπολείμματα, δακρυγόνων έμπαιναν στα μάτια και δάκρυζα. Μάταια έψαχνα να βρω μπάτσους και μαχητές κούκου. Είχαν φύγει απ' το μεσημέρι. Φυσικά το ένστολο ανθυποτίποτα άφησε τα περιττώματά του παρακαταθήκη στους περαστικούς των επόμενων ωρών.
Επίσης
Θέλω να επισημάνω πως η ζωή είναι ένα πέρασμα και όλοι εμείς μονομάχοι στο Ελ
- Πάσο.-
- Ντούκου
- Πάρε δικά σου
- Ρέστα

Δε θα πάω στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου

Keno eggrafo
Κενό έγγραφο
Παραμάσχαλα τις μποτίλιες που βρήκα στο πέλαγος πεταμένες καιρό στην ακροθαλασσιά, ετοιμάζομαι να σαλπάρω για άγνωστα λεκτικά ταξίδια με ή χωρίς την συνοδεία εικόνων. Στο δρόμο ξέρω θα συνδράμουν θεοί και δαίμονες με τα αρχικά τους κεφαλαία όπως αρμόζει σε πνεύματα της Αυτού Εξοχότητος της Ανασφάλειας.
Εδώ οι στρατιώτες του κειμένου παρουσιάζουν τα νοήματά τους όπλα στην άγνωστη μελλοντική σύζευξη με το ....


Το μολύβι χαράσσει μια μέλανα γραμμή και με στόμφο αναγγέλλει πως από κει και πέρα το ξένο γίνεται οικείο ή παραμένει ξένο.
Ανάλογα.
Μετά ανασκευάζει τις αρχικές του δηλώσεις μπροστά στις κάμερες όλων των καναλιών και λέει πως όσα είπε είναι μαλακίες κι ότι τα είπε υπό την επήρεια κι ότι οι γνωστικιστές και ρεαλιστικοπαθείς έχουν δίκιο κι ότι δεν κάνει για τη θέση που κατέχει κι ότι θα ήθελε ένα γραφείο, κάπου σε μια δημόσια υπερεσία να αναπαύσει το κοκαλάκι του. Αυτόματα ικανοποιείται το αίτημά του και παύει να αποτελεί πρόβλημα για την τάξη πραγμάτων όπως ορίστηκε απ’ τη ΙΕ΄ Συνοδό του Μέγιστου Αρχιερέος, τηρητή Α΄ Τάξης της παγκόσμιας υπότασης.


Μαχαίρι
Κεφάλι
Νεκροτομείο
ή Νεκροταφείο;
4:32μμ
.... Μούμπλε ... Μούμπλε ...
5:00μμ
Τίποτα απ' τα δύο.
Μάλλον καλύτερα
Μαχαίρι
Καρπούζι
Τράπεζα
Αυτοί έχουν και τα δυό. Αυτοί θα πουλήσουν σε σένα δάνειο, στη γυναίκα σου εσένα και τη μάνα σου μαζί με μια υπόκλιση αμερικάνικου γιουγουόναμέρυμι και το απαραίτητο κοκκίνισμα στο μάγουλο, στο γιό σου πρέζα και στην αγαπημένη σου κορούλα γκόμενο με μηχανάκι για να ζηλεύουν οι φιλενάδες της.
καιτώραπερνάμεσεάλλεςειδήσεις
10 Ιρακινοί νεκροί από πυρά αμερικανών στρατιωτών στην ελεύθερη αγορά

Τι μποορεί ΕΝΑ ΛΑΑΘΟΣ;

Ένα λάθος σε μια έκθεση προόδου
μποορεί ν' αλλάξει το χρώμα των λουλουδιών μου στο μπαλκόνι;
μποορεί να στείλει το σπλάχνο μου να γίνει μπάτσος σσε κορμί μιανού άλλου;
μποορεί να μικρήνει το καλοκαίρι;
Τι μποορεί;
Τι δε μποορεί;
Να δροσίζει λίγο;

Η καραμέλα που έμοιαζε σαλιγκάρι στη βροχή κι όταν την άνοιξα ήταν σκατά!

Οι νύχτες υπογραμμίζονται με κόκκινο σα λάθος λέξεις στον κειμενογράφο.
Μώ την!
Κι ύστερα πετιούνται στον κάλαθο της ιστορίας. Πετραδάκια που 'ταν προορισμένα για σημαντικά μικρογλυπτά και κατέληξαν γκριζοπράσινες ψηφίδες μπετόν.
Τα ημερολόγια εξακολουθούν να πονάν ως τέτοια και φτιασιδώνονται με στοιχεία αμπστράκτα για να κρύβουν τις πληγές τους.

Χο Χο Χο!
Ο ΑηΒασίλης κάνει πρόβες στην Αυστραλία και διορθώνει τα λάθη του για ακόμη μια φορά. Ρονγκς Ντάουν Άντερ Ρονγκς Ντάουν Άντερ Ρονγκς Ντάουν Άντερ Ρονγκς Επαναλαμβάνουν οι τάρανδοι που έχουν τα χάλια τους στο ξένο περιβάλλον. Ναυτία απ' τα σάλιαααχχ!! που βγαίνουν απ' το στόμα των Σάικοάλας και πόνοι στα πισινά απ' τα πύξλάξ των κάνγκαρούούούούούούούούούούούού!
Φοβάμαι!

Τα νησιά φορούν τα γιορτινά τους και έτοιμα να υποδεχτούν τα μεγκαπίξελ των μπλόγκερς ρίχνουν μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη. Άραγε υπάρχουν akoma οι όμορφες ατέλειές μας;
Υπάρχουν; Απαντούν οι πράκτορε$ ταξιδίων οργανώνοντας ταυτόχρονα έξυπνες εξορμήσεις για εξπλόρερς του γραφείου της επόμενης μέρας . Τεράστιες πινακίδες αναγγέλλουν πιθανούς θανάτους τραυματισμούς και επικίνδυνους έρωτες. Χλωμά πρόσωπα κοιλαράδων αστών με κυνηγετικά ταξιδιωτικά περιοδικά ΥΠΠΟμάλης συνοδευόμενα από ανικανοποίητα ατμοσίδερα δύο σε ένα ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για τα εμπόλεμα ηφαίστεια με την ελπίδα να συναντήσουν όσα νομίζουν πως τους χρωστάει η ζωή.

Προχτές το ξημέρωμα χάζευα μια καραμέλα σε λασπόνερα που έμοιαζε με σαλιγκάρι. Της μίλησα. Δε μου απάντησε. Την ξέρανα με την εξάτμιση μου ταράζοντας ότι είχε διατηρήσει σε ισορροπία μέχρι τότε με μια στριγκλιά γεμάτη ΝΙΑΑΑΓΚΛΙΑΑΑΑΑΑ!!!! στολισμένα σε τακτά διαστήματα με τόνους από γρανίτη Βραζιλίας. Η απάντησή της ήταν αποστομωτική.
Μ' ό,τι άρωμα και να βάψεις το μυαλό σου πάντα θα βρωμάει καχυποψία και εξυπναδίστικη ξερολίαση. ΦΟΥΚΑΡΑ μου!