Τετάρτη, Νοεμβρίου 29, 2006

Η κολόνια μπορεί να μυρίζει Αποικία



Λέξεις που μπορεί στην αντιγραφή τους να αντιμετώπισαν κάποιο σφάλμα που δε διορθώθηκε από κάποιο εξειδικευμένο Συντακτικο Γραματικό ένζυμο.

Λέξεις που ιστορικά μπορεί να αρρώστησαν και να μεταλλάχτηκαν.

Λέξεις που δανείστηκαν σε κάποιους και επιστράφηκαν αγνώριστες.
It's a typical...!

Λέξεις που νοιώθουν αφόρητη μοναξιά όταν αισθάνονται ότι δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν. Πόσο μ' έχουν συγκινήσει κατά καιρούς!
Όλες αυτές οι λέξεις μαζί, έρχονται σε κάτι σκοτεινά μονοπάτια, όταν το μυαλό αδυνατεί να παράγει συμβατικά σχήματα, όταν αρνείται να ακολουθήσει λογικούς συνειρμούς και κάνουν πάρτυ, ξενυχτώντας το ελάχιστο κενό που έμεινε για αυτές τις δουλειές.


Ο Ήλιος δεν είναι Ηλιάτωρ!
Είναι ένα υπερφωτισμένο πυρηνικό διαστημόπλοιο.
Τα αστέρια είναι εδώ και χρόνια νεκρά
κι όλοι εμείς οι ρομαντικοί αστεροσκόποι είμαστε νεκρολάγνοι.
Ο αέρας αποτελείται από ...

Το νερό είναι υλικό για ...

Ο χρόνος ...

Πάλι ο χρόνος!
Κι όσο ήθελα να τον αποφύγω.
Μας κυνηγάει τελικά. Κι αυτό ... ίσως είναι αλήθεια.
Ή μήπως τον κυνηγάμε εμείς;
Μήπως τον σπρώχνουμε;
Ή μήπως μας σέρνει, μας τραβάει;

Μπα!!! Μάλλον ...

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

LAND HO!!


Φωνάζουν οι Ναύτες!!!
Καθισμένος στην πολυθρόνα μου με το καφέ ανοιχτό χρώμα, αλλάζω σταθμό στο μυαλό μου και διώχνω τον παρουσιαστή της x- ραδιοφωνικής εκπομπής που χρησιμοποιεί τη μνήμη μου για να επιζήσει.

Να ταξιδέψει πέρα,
πιο πέρα.
Όλο και πιο πέρα!

ΕΜΠΡΟΣ ΓΕΝΝΑΙΑΙΑΙΟΙ ΜΟΥΟΥ!!!!
ΕΜΠΡΟΣ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΜΟΥ!!!
ΝΑΥΤΕΣ ΜΟΥ ΤΙΜΗΜΕΝΟΙ ΕΜΠΡΟΟΟΟΣ!!

Ένα πλοίο Απόπλοιο
Ένα καράβι Σαράβει
Ένα καΐκι Μπρίκι
Στον ορίζοντα, που όσο πάει γίνεται παρόν. Παρόν.


Αλλάζω εποχή.
15 χρόνια μετά.
Αυτός γίνεται εκδότης ΠαραΜετα(ίσως και άλλων προθέσεων)φυσικών βιβλίων και κάποιο βράδυ εμφανίζεται μπροστά μου απ' την εκπομπή του Χαρδαβέλα.
- Να καλωσορίσουμε ....
- Καλως σας βρήκα κε χαρ!χα!δέλα
κι αν με επιτρέπεται θα ήθελα να χαιρετήσω τον φίλο μου ....
Γειά σου φίλε μου ....
- Γειά σου και σένα Φ!


Η ιστορία είναι σχεδόν πραγματική Μαρία μου!

Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2006

Χούντα is (Νο 3)


Η ανεργία
κι οι τεχνιτές ανάγκες για όλο και περισσότερα, για όλο και πιο άχρηστα,
μαζί με τον κοινωνικό αναλφαβητισμό και την Ελληνοχριστιανική παπάρα,
να συνδιαμορφώνουν συνειδήσεις που σφραγίζουν αυτιά και μάτια σ' ό,τι καθημερινά κακοποιεί κάθε έννοια δικαίου
και κάνει τα 2 στα 3 παιδιά μας να δηλώνουν πως θέλουν να γίνουν μπάτσοι.
Μπάτσοι ρε ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ!

(Γίνομαι χάλια όταν το σκέφτομαι)

Δευτέρα, Νοεμβρίου 20, 2006

Θαρρείς Μαρείς Παραλαρείς, πάλι ανασαίνεις, πάλι ζεις


Θαρρείς κι η περιέργεια θα σκότωνε τη γάτα έτσι κι αλλιώς, γιατί είχανε προσωπικά.
Θαρρείς κι οι επιστήμονες το ψάχνουν γιατί είναι αργόσχολοι.
Τέλος
Θαρρείς κι οι βατραχάνθρωποι είναι διαγονιδιακοί.
Αναρωτιέσαι
Αναρωτιέσαι
και δημιουργείς ρομαντικό λόγο με ρομαντικά γράμματα που γυαλίζουν στο ρομαντικό φως σαν τις ρομαντικές δροσοσταλιές την ρομαντική αυγή.
Κάτι τέτοια σκεφτόμουν κάποιο ξημέρωμα που 'χα γλιτώσει παρά τρίχα κι ίσως κατά λάθος τη ζωή μου.
Ξαπλωμένος στην παραλία με τα λεπτά χαλίκια, με σουσάμι φρέσκο στα δόντια που χτυπούσαν ασταμάτητα.


Απέναντι τα νησάκια.
Στα ζερβά η Μεγάλη κι η μικρή Λεφτερίδα και στα δεξά το Σαφρίδι κι η παρέα του, τα υπόλοιπα Στειλιάρια κι ο Αράπης.
"Ο Άρχων της Θαλάσσης Α.Κ."
"Να σε χέσω μια κουράδα Ν.Λ"

Στο μυαλό μου ο μελαμψός βράχος, με τα ωραία μίνια ενθύμια στη ράχη του και βαθιά στα φυλλοκάρδια μου που πάλευαν να λειτουργήσουν, μια διαπίστωση: "Ω ρε πούστη μου! Φτηνά το πλήρωσα το ένσημο!"
Θαρρείς το ένα θαρρείς το άλλο, από τύχη φτάσαμε ως εδώ.
Ήταν Αύγουστος κι είναι Νοέμβρης.
Τώρα κάτω από μια λάμπα απορώ κι εξίσταμαι!

Ο εν πολλαίς αμαρτίες, που λές Μαρία μου.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006

"Μαμά πότε γεννήθηκε ο μικρός;" - Τα δεύτερα γενέθλιά μου στο "Αυτά που λες Μαρία"


Αν σας πω ότι έμαθα γύρω στα 13 μου, πότε ακριβώς γεννήθηκα. Θα το πιστέψετε;
Κι όμως, λίγο το ότι στο χωριό δεν είχαμε πάρτυ γενεθλίων, λίγο το ότι δε μας ένοιαζε, γιατί δεν το θεωρούσαμε σημαντικό (και γιατί άλλωστε;), δεν έτυχε. Μεγάλη σημασία είχε μόνο η ονομαστική γιορτή. Φαντασθείτε ότι μέχρι τότε έλεγα λάθος ζώδιο. Ο λόγος φυσικά ήταν ότι στην παράδοση της τοπικής κοινωνίας, τα ζώδια ήταν κάτι μεταξύ του ανύπαρκτου και του άνευ σημασίας χαζού νεωτερισμού. Αυτό φυσικά δεν οφείλεται σε κάποιου είδους θρησκοληψία, γιατί και τα μαγικά μας είχαμε και τα ξόρκια μας είχαμε και τα βότανά μας είχαμε και τα ξωτικά μας είχαμε κι ότι τέλος πάντων μπορεί να χαρακτηρίσει μια φυλή, μια κλειστή κοινωνία. Γενέθλια δεν κάναμε, κι αν κάποιοι κάναν, τα συμπεριφερόταν ως γιορτή ήσσονος σημασίας. Σ' αυτό συνηγορεί και το γεγονός, ότι στο σχολείο μοιράζαμε καραμέλες και παίρναμε ευχές και σφαλιάρες, μόνο στην ονομαστική μας γιορτή.
Την ακριβή ημερομηνία της γέννησής μου, την έμαθα μόνο όταν η κατά πολύ μεγαλύτερη αδερφή μου, επηρεασμένη απ' τα νεανικά περιοδικά της εποχής, έβαλε σκοπό να μαντέψει το μέλλον μου και έθεσε στη μητέρα μου το μνημειώδες ερώτημα: "Μαμά, πότε ακριβώς γεννήθηκε ο μικρός;" Τότε η μητέρα μου πήγε ευλαβικά στο εικονοστάσι και κάνοντας το σταυρό της πήρε στα χέρια της μια εικόνα, την φίλησε, είδε κάτι στο πίσω μέρος της και την έβαλε πάλι στη θέση της. Μετά με περισπούδαστο ύφος και με φωνή Δρυίδη, είπε την ακριβή ημερομηνία στην έκπληκτη αδερφή μου. Έγινε παύση μερικών δευτερολέπτων και αμέσως μετά ακούσθηκε η αδερφή μου να λέει: «μα τότε δεν είναι Τοξότης ! αλλά ... Σκορπιός!» Στην επόμενη συνάντησή μας, με ύφος καλού κηδεμόνα, μου αποκάλυψε την πραγματική ημερομηνία της γέννησής μου και ως εκ τούτου το ζώδιό μου, περιμένοντας να πάθω κάποιου είδους πολιτισμικό σοκ. Εγώ όμως διέψευσα τις προσδοκίες της και μ' ένα «Α καλά!» την κοπάνησα για το γήπεδο.
Κάπως έτσι έγινε κι έμαθα την ημερομηνία γέννησής μου. Όμως, τα γενέθλιά μου, ακόμη και σήμερα, δε μού 'ρχεται να τα γιορτάσω κι όσες φορές έτυχε να γίνει γιορτή, αιτία ήταν κάποιοι άλλοι.
Όμως εμάς τι μας νοιάζει;
θα μου πείτε και θα 'χετε δίκιο.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006

And now something completely different!


Phalacrocorax - Είδος Ειδισοίωνο
Phala: Ku ? phala Χωρίς λόγια για εξ-αιρετικά άτομα - Τρύπες α) δέντρων β) σωματικές γ) οδόντων
Phalaos Προεξέχει και κατέχει. Απέχει και ενέχει. Υπεισέρχεται και λειώνει.
Ρήματα & Σύνδεσμος "και" Και μετά;
Phala ? gi Ku ? Phala ? gi Αναφορά στον ξεχασμένο παράδεισο. Στην πύλη G!! της ποιήσεως. Φαλά-γκι με λίπος για να ΤΣΟΥΛΙσει το σκάφος στη θάλασσα απ' όπου προήλθε. Για τις γυναίκες που εξάπτουν και ανάπτουν. Χαλιά κακής ποιότητας για τις ψυχικές λάσπες που κολλήσαμε όταν το μυαλό μας περιπλανιόταν άγρια.
P-hala-ros Εξαντρίκ ε;
Lacro - Lacri-ma lacro-ua-UA! UHA! UAAAH!!
l-acro L-acro Left όπως L που ταλαιπώρησε και ταλαιπωρεί πολύ, όσους δε λεν να καταλάβουν πως λειτουργούν οι σχέσεις εξουσίας ή καλύτερα όσους αδυνατούν να δουν τα κομμάτια που μας φτιάχνουν ή μήπως το πώς συνδέονται, πλέκονται, παρεπλαντΟρθιντριοσκενΦΗωΨΩψαυ

ΡρςφυΑωψηωφββΦΙΟΗΞ. ΊΣΩς.
Lac-ro Μπαλιά Για τα μαλλιά
Croco Απαγορευμένο λόγω χοληστερίνης πρώτο συνθετικό του Croco - ΔΕΙΛΟΣ, που σε βλέπει και κλάνει μέντες. ΟΥ! ΟΥ!
Εκτός αν τύχει κρυμμένος πίσω απ' τα μωβ λουλουδάκια του και εμφανισθεί ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΣ σε κάποιο ριζότο σου. Τότε την ΕΒΑΨΕΣ! Πώς να συνενοηθείς μαζί του; Κοζανίτικα δε γνωρίζεις... Γιαυτό σου λέω.
c-roco Ο άνεμος που φυσάει και μας παίρνει μακριά στ' Αρδαμέρι. Της Μητροπόλεώς μας γαρ!!!
c-Roco e i suoi fratelli Αχ Ρόκο! Ααχ μωρέ Ρόκο! Από σένα εγώ περίμενα πολλά. Μα εσύ ....
-oc ή καλύτερα Ναι! Si! Yes! Ya! Αλλά ποτέ Oui! Γιατί Oui = Ouil.
ο - Τι ωραίο κουλουράκι! 35 λεπτά του Ευρώ απ' τον Κύπριο στη γωνία! Μια ζωή στον αγώνα να το κατακτήσεις. Κι αυτό εσένα ίσως
ocor Κάτι λείπει ... Κάτι λείπει ...Κάτι λείπει ...

cora Μόνο έμενε απ' το ψωμί που ίσως και να ήταν η μυρουδιά του. Ίσως η εικόνα του, ίσως η μαγιά του για το σύνθετο της πείνας. Ίσως το άγιο εικόνισμα της Πάλης των Τάξεων για την αυριανή μπουκιά που θα κόστιζε 8 ώρες χαμένες. Όταν ήρθε η σειρά μας.
c-ora -C που μετράς το χρόνο, C που γερνάς, C που διαβάζεις, C που κοιτάς. Ένα C ποίμα για ένα Cναπάντημα. Για ένα αναπάντητο ερώτημα για ένα C μέγεθος που ίσως και να είναι κάτι άλλο απ' αυτό που φαίνεται ή ίσως και να μην υπάρχει.
corax ΚΡΑ! ΚΡΑ! ΚΡΑ!
ora - x Η πιο μεγάλη ώρα είναι TORA! TORA! TORA!



Οι εικόνες είναι του ΓΙΓΑΝΤΑ Filippo Scozzari

BANX NOT DEAD

Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006

Χούντα is (No 2)


Να ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ!!!! κάποιος επειδή αναδημοσίευσε σατυρικό κείμενο στο Ιντερνέτ.
Να του στερείται η Ελευθερία του.
Να κατάσχεται ο σκληρός δίσκος του. κ.λπ

Επειδή κάποιο ανισόρροπο φασιστοειδές που κονομάει χάρη στην ανοχή μας δεν ανέχεται κριτική στα όσα γελοία προάγει με τις εκπομπές του.
Η απάντηση πρέπει να είναι
ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ!

Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2006

3 Haiku για τους bloggers που κάθισαν κάποτε στο πίσω κάθισμα του αρθρωτού λεωφορείου Νο 608



Ο ποιητής

Ταμπουρώνομαι
πίσω απ' τις λέξεις
που πετάω


Οι σκέψεις άγρια θηρία

Γκρεμίζει πύργους
με το φως της αυγής
ο ποιητής



Αυτά που λες Μαρία, ο ποιητής

Οι σκέψεις
άγρια θηρία
Αυτά που λες Μαρία!

Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006

Μουτσούνες κακομούτσουνες Θηλιές για λαιμουδάκια


Μεγάλο Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο το μεσημέρι κι έχουν κλείσει το κέντρο από νωρίς.
Όπου κι αν έζησα ή ταξίδεψα, κλείνανε τους δρόμους λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία. Εδώ, ένα τρίωρο πριν και καμιά ώρα τουλάχιστον μετά. Ο σκοπός προφανής. Να στρέψουν εναντίον των διαδηλωτών τους υπόλοιπους που θέλουν να μετακινηθούν και δε μπορούν λόγω κλεισμένων δρόμων. Και μακροπρόθεσμα να κάψουν την ίδια ιδέα της διαδήλωσης -εξέγερσης - διεκδίκησης.
Αυτά τα ολίγα για τις μπατσοκουτοπονηριές του μιρομεσαιωνικού κράτους.
Επειδή λοιπόν τα λεφορεία που παν στο κέντρο σε αφήνουν μετά από ταλαιπωρία στου διαόλου την αδερφή, ξεκίνησα κι εγώ με το μετρό. Η κατάσταση εννοείται ασφυκτική. Κι έξω απ' το λαγούμι, ακόμα χειρότερη. Έντονη φωτοχημικά εμπλουτισμένη υγρασία κι ένα πλήθος, παραληρώντας, να σπρώχνεται στα πεζοδρόμια, για να μπει όσο γίνεται γρηγορότερα στην τρύπα του. Ναι στην τρύπα του! Την κυψέλη που υποδέχεται το ανώνυμο αυτό ρεύμα που μόνη του έγνοια έχει να λαδώνει νυχθημερόν τη μηχανή που παράγει καυσαέριο και σκατά.
Χα! Καθημερινό πανηγύρι. Μόνο που αντί για χαρούμενες φατσούλες και πολύχρωμα λαμπιόνια έχεις να αντιμετωπίσεις μοχθηρούς σαλτιμπάγκους που έχουν ήδη ανταλλάξει την ψυχή τους με μια θέση πάρκινγκ. Αγχωμένους κλόουν που πίσω απ' το ψεύτικο χαμόγελό τους έχουν κρυμμένη μιαν άχρωμη και άμορφη μάσκα που 'χει κυριαρχήσει στις εκφράσεις του προσώπου που κάποτε ίσως να είχαν.
Μελαγχολώ με την ιδέα πως αν ζήσω μ' αυτούς, θα τους μοιάσω. Αν αυτό δεν έχει ήδη συμβεί, φυσικά.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 18, 2006

ΚΥΚΛΙΚΟ ΜΟΝΟΧΡΩΜΟ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΣΤΉΡΙ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΔΙΑΚΤΙΝΙΣΘΕΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΓΧΡΩΜΟ. ΜΑΛΛΟΝ


Το πρωί στην Πανεπιστημίου, ένα τεράστιο μπουρί μου ρίχνει καπνό στα μούτρα και διακόσιοι αλλόφρονες υπήκοοι με σπρώχνουν για να περάσουν. Στην προσπάθειά μου να γλιτώσω, κλείνομαι σ' ένα δωμάτιο με πολλούς άλλους ησυχαστές και μέχρι τις 8 το βράδυ ασκούμαι σε γιόγκα ψιλοκομμένο.
Ύστερα, παίρνω το λεφορείο και γυρνάω στο σπίτι πτώμα.
Πτώμα ξυπνάω και βάζω καφέ. Πλένομαι και είμαι ακόμα πτώμα. Ντύνομαι και φεύγω. Ξημερώνει.
Το πρωί στην Πανεπιστημίου ένα τεράστιο μπουρί μου ρίχνει καπνό στα μούτρα και διακόσιοι αλλόφρονες υπήκοοι με σπρώχνουν για να περάσουν. Στην προσπάθειά μου να γλιτώσω, κλείνομαι σ' ένα δωμάτιο με πολλούς άλλους ησυχαστές και μέχρι τις 8 το βράδυ ασκούμαι σε γιόγκα ψιλοκομμένο. Ύστερα, παίρνω το λεφορείο και γυρνάω στο σπίτι πτώμα.
Πτώμα ξυπνάω και βάζω καφέ. Πλένομαι και είμαι ακόμα πτώμα. Ντύνομαι και φεύγω. Ξημερώνει. Το πρωί στην Πανεπιστημίου ένα τεράστιο μπουρί μου ρίχνει καπνό στα μούτρα και διακόσιοι αλλόφρονες υπήκοοι με σπρώχνουν για να περάσουν. Στην προσπάθειά μου να γλιτώσω, κλείνομαι σ' ένα δωμάτιο με πολλούς άλλους ησυχαστές και μέχρι τις 8 το βράδυ ασκούμαι σε γιόγκα ψιλοκομμένο.
Ύστερα, παίρνω το λεφορείο και γυρνάω στο σπίτι πτώμα. Πτώμα ξυπνάω και βάζω καφέ. Πλένομαι και είμαι ακόμα πτώμα. Ντύνομαι και φεύγω. Ξημερώνει.
Το πρωί στην Πανεπιστημίου, ένα τεράστιο μπουρί μου ρίχνει καπνό στα μούτρα και διακόσιοι αλλόφρονες υπήκοοι με σπρώχνουν για να περάσουν. Στην προσπάθειά μου να γλιτώσω, κλείνομαι σ' ένα δωμάτιο με πολλούς άλλους ησυχαστές και μέχρι τις 8 το βράδυ ασκούμαι σε γιόγκα ψιλοκομμένο.
Ύστερα, παίρνω το λεφορείο και γυρνάω στο σπίτι πτώμα. Πτώμα ξυπνάω και βάζω καφέ. Πλένομαι και είμαι ακόμα πτώμα. Ντύνομαι και φεύγω. Ξημερώνει.....

Αυτά που λές Μαρία