Ντροπή - Δίωξη λόγω "πολιτικών φρονημάτων"

Άμεση αποφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ - Όχι στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και του πολιτικού φρονήματος Η δεύτερη σύλληψη και προφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ αποδεικνύει ότι το κράτος του Μνημονίου ούτε "λάθη" κάνει ούτε παρασύρεται σε "υπερβολές". Στην πραγματικότητα, ο κρατικός μηχανισμός εκτελεί ένα απολύτως συνειδητό σχέδιο στην απόληξη του οποίου βρίσκεται αν όχι το κράτος έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον μια αυταρχική "δημοκρατία" με αφυδατωμένα δικαιώματα κι ελευθερίες. Όσο επεκτείνεται η κοινωνική ερήμωση που προκαλεί η κυβερνητική πολιτική, τόσο οι αντιστάσεις θα ριζοσπαστικοποιούνται και θα ξεφεύγουν από το πλαίσιο του καθωσπρεπισμού. Κατά συνέπεια, ο αυταρχισμός είναι το τελευταίο χαρτί μιας οικονομοπολιτικής ελίτ που έχει εξαρτήσει την επιβίωση της από την πτώχευση των υποτελών τάξεων. Όπως κυνικά αναγράφεται στη δικαστική απόφαση, η Φαίη Μέγιερ προφυλακίστηκε γιατί: Πρώτον, ήπιε ένα ποτό με κάποιους γνωστούς της. 2 Είναι αναρχική. 3. Διαβάζει ανατρεπτικά έντυπα και αποκαλεί τους φυλακισμένους αναρχικούς πολιτικούς κρατούμενους. Από αυτό το φοβερό κατηγορητήριο γίνεται φανερό ότι έχει πια ανοίξει κανονικά η διαδικασία της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης και του πολιτικού φρονήματος. Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση δεν χωράνε δισταγμοί και ολιγωρίες. Απαιτείται κινητοποίηση για την άμεση αποφυλάκιση της Φαίης Μέγιερ και το μπλοκάρισμα της κατασταλτικής εξαχρείωσης. Αθήνα, 11/2/11 Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Λιγότερες ωρες στο κινητό περισσότερες στη ζωή

Κινητή τηλεφωνία from digital dreams on Vimeo.

Ένα ωραίο σύνθημα

..... και στην κυβέρνηση Τσολάκογλου

Τοπίο στην ομίχλη

πιάτα

Κάνε το Σωστό! Γιατή;

ΕΥΧΕΣ

Κυριακάτικο

11:25

Σκέφτομαι παλιές φθινοπωρινές εικόνες. Φωτογραφίζω φύλλα πεσμένα στο πεζοδρόμιο δίπλα σε σκουπίδια. Αποφεύγω τα σκουπίδια. Κάνω βόλτες στο μικρομέγαλο χωριό μας και θαυμάζω τις εποχιακές εκλογικές αφίσες. Ο δημοτικός κήπος κατοικημένος από γερασμένους μετανάστες, που στην πατρίδα τους έμαθαν να εκτιμούν, να φυλάνε και να χαίρονται τα δημόσια αγαθά, δίνει την εντύπωση ενός αειθαλούς μνημείου που παρά τις προσπάθειες των νεόπλουτων τοπικών αρχόντων να τον φέρουν στα μέτρα τους, στέκει εκεί αγέρωχος σα να τους λέει: Δε φαντάζεστε πόσο παροδικοί είστε!

Κάποιοι τουρκόφωνοι Θρακιώτες που έχουν έρθει Κυριακάτικη εκδρομή ψιθυρίζουν συμφωνώντας: Geçmiş Olsun.

16: 30

Κυριακή απόγευμα και η Δόξα παίζει εκτός, γιατί δεν ακούγεται τίποτα στη γειτονιά. Ο κάμπος εξακολουθεί να προβληματίζει εμένα το θαλασσινό, αλλά το βαφτίζω «ευχάριστο» και το προσπερνώ. Εξάλλου είναι και το τοπίο …

Αλλάζουν τα πράματα. Έκλεισαν τα «Παραμύθια» και μαζί τους ένα μεγάλο όμορφο κομμάτι της ζωής πολλών ανθρώπων. Η «Ηχώ» έχει πάψει πια να αποτελεί σημείο αναφοράς και οι ντόπιοι εξακολουθούν να είναι παραδομένοι στη μοίρα τους, χωρίς να έχουν διάθεση να διεκδικήσουν συλλογικά τίποτα κι από κανένα.

Πριν από λίγο ξύπνησε η μπέμπα ιδρωμένη και ανήσυχη. Μάλλον θα την τρόμαξε η ζωή που μέλλει να ‘ρθει.

17:00

Τελειώνει ένα Κυριακάτικο κείμενο για ένα μπλογκ που ακόμα προσπαθεί να λειτουργήσει ως ημερολόγιο. Αυτά που λες Μαρία!

Πάει κι αυτό το φεστιβάλ κι ας καρτερούμε ένα άλλο

Την Κυριακή μαζευτήκαμε γνωστοί και φίλοι που μένουμε στη Δράμα και απολαύσαμε στο οικογενειακό Σινέ Ολύμπια τις βραβευμένες ταινίες του (μισώ τα νούμερα στα φεστιβάλ) Φεστιβάλ Δράμας. Ήταν πολύ ήσυχα! Ελάχιστοι έξω απ’ το σινεμά έκαναν τσιγάρο, κάποιοι στο κυλικείο κανόνιζαν για ποτό μετά. Ήσυχα! Όπως είναι η καθημερινότητα στη Δράμα. Αυτή η βραδιά όμως είχε και κάτι άλλο. Μια μουντάδα σκουρόχρωμη, μια σιωπή σα συνενοχή, μια … τι να πω; Σα να μαστε σε μνημόσυνο κάποιου κοινού μας γνωστού που πάνε πολλά χρόνια που τον χάσαμε και μαζευόμαστε στα μνημόσυνα του περισσότερο για να τα πούμε εμείς οι ίδιοι, παρά για να θυμηθούμε τον εκλιπόντα. Δε θα ήθελα εύκολους παραλληλισμούς, γιατί δεν ήταν το φεστιβάλ που είχε πεθάνει, πόσο μάλλον το σινεμά, αλλά κάτι άλλο. Ποιος ξέρει; Ίσως πάλι η ατμόσφαιρα να είχε απλώς το ύφος της μάζωξης παλιών συμμαθητών, όπως άλλωστε έχουν όλες οι συνευρέσεις σε γεγονότα που δεν οργανώνονται από παπάδες πολιτικάντηδες κ.λπ παράσιτα αυτής της πόλης.

Τέλος πάντων. Η εβδομάδα άλλοτε στα Ολύμπια με τα «στελέχη από Αθήνα» κι άλλοτε στο Ωδείο με το Digi πέρασε υπέροχα. Ήταν όπως κάθε χρόνο απολαυστικότατη!. Είδαμε «ταινίες δημιουργών» απ’ όλο τον κόσμο, που απέχουν πολύ απ’ τις ταινίες των στούντιο και των παραγωγών. Χάρηκα που ήρθαν ελάχιστες αγγλόφωνες κι άφησαν να ακουστούν και οι υπόλοιπες όμορφες γλώσσες του κόσμου. Οι ταινίες που μου άρεσαν δε βραβεύτηκαν, αλλά κι αυτές που βραβεύτηκαν δεν ήταν άσχημες. Εννοείται πως η πόλη μας και φέτος ήταν απούσα και να σας πω την αλήθεια, για πρώτη φορά το ψιλοχάρηκα. Τι δουλειά έχει η Δράμα με τις Τέχνες; Όσοι Δραμινοί καλλιτέχνες, σαν τον πρόσφατα χαμένο συμπαθέστατο Δημήτρη Καμπερίδη, διέπρεψαν, είχαν φύγει απ’ τη Δράμα σε πολύ μικρή ηλικία. Κι όσοι μεγάλοι καλλιτέχνες, σαν τον Ζωγράφο + δημιουργό κόμιξ Χρήστο Δημητρίου, μένουν στην πόλη, περνούν απαρατήρητοι. Δεν χωράν καλλιτεχνικές ανησυχίες σ’ αυτή την πόλη.

Ξανατέλος πάντων! Ωραία ήταν!! Εννοείται πως δεν ξόδεψα ούτε ένα λεπτό με φιέστες και βραβεύσεις. Γιατί να χαλάσω τη ζαχαρένια μου; Είχα πολύ καλύτερα πράματα να κάνω!

Άντε και του χρόνου με υγεία!!

Το φεστιβάλ μας αρχίζει

Μια βόλτα πριν το μεσημέρι απ' τα γραφεία του φεστιβάλ, είναι απαραίτητη για να μπούμε στο κλίμα. Μετά, στα νερά της Αγίας Βαρβάρας και από κει στην πλατεία σε κάποιο καφέ. Γιατί οι πολλές πολλές βόλτες, αυτές τις χαρούμενες φεστιβαλικές μέρες, στην αγορά της πόλης είναι απαγορευμένες. Όχι τόσο γιατί συναντάς παντού τις αντιαισθητικές φάτσες των πολιτικών της κεντρικής πολιτικής σκηνής ή των ανθυποπολιτικών υποτακτικών τους - υποψήφιων στις δημοτικές, αλλά γιατί θλίβεσαι απ' τον κατάλογο των κλειστών μαγαζιών που κάθε μέρα και μεγαλώνει. Ήταν που 'ταν στραβό το κλίμα το 'φαγε κι η .. κρίση.
Αν θέλετε μια πιο αισιόδοξη ματιά για τα πράματα, πηγαίνετε εδώ
Για αφίσα πάτε εδώ και για πρόγραμμα εδώ

Άντε βρε Καλό μας Φεσιβάλ!!