Η πρώτη λέξη; Επαναφορά
Η δεύτερη; Αδύνατη
Και μέσα σε δυο λέξεις
μια αναίρεση
Και μέσα σε δυο λέξεις
το αναπότρεπτο!
Η πρώτη λέξη; Επαναφορά
Η δεύτερη; Αδύνατη
Και μέσα σε δυο λέξεις
μια αναίρεση
Και μέσα σε δυο λέξεις
το αναπότρεπτο!
Κι όμως θα μπορούσαν τα πάντα να είναι διαφορετικά, πιο απλά!
Λες πάλι να βαριόμασταν;
Όπως τα παιδιά που έχουν τα πάντα κι αυτά ζητούν πάντα κάτι παραπάνω απ’ το πάντα.
Μάλλον θα βαριόμασταν.
Μια απλή σχέση με τα πάντα.
Οι απλές σχέσεις όμως θέλουν και απλά μυαλά
Απλά ή απλοϊκά;
Απλές σχέσεις με απλές σκέψεις και απλές οτιδήποτε …
Σκέψου να μην έχεις να πεις τίποτα με κάποιον!
Σκέψου να λες και να βρίσκεις τοίχο αντιρρήσεων γιατί αντιμετωπίζεται ότι λες ως επίθεση!;
Σκέψου να μην έχεις κάποιον!
Σκέψου να μην έχεις!
Σκέψου να μην!
Σκέψου να!
Σκέψου!
…
..
.
Καλημέρα!
Πόσα μέρη δεν είδαμε!; Πόσα μέρη δε θα δούμε!; Πόσα ποιήματα δεν ζήσαμε! Πόσες εικόνες ... Ξεκινάμε; Είπε, κοιτώντας τον τοίχο μπροστά του.
Αυτή η αίσθηση ότι ζω στη ζωή ενός άλλου ή καλύτερα ότι είμαι θεατής στη ζωή μου επέστρεψε να μου θυμίσει τη σχετικότητα της αλήθειας και το λάθος του απόλυτου. Μπαλάντες ρομαντζάρουν δίπλα μου προσπαθώντας για κάτι που …
Κρίστμας ροκαμπίλια ροκάρουν χριστουγεννιάτικα δίπλα μου και με θαμπώνουν με τις ολόλευκες οδοντοστοιχίες τους
Σαξόφωνα σκοτεινιάζουν τζαζ την ατμόσφαιρα φέρνοντας μια οσμή από ξινισμένο ουίσκι και τσιγάρου σβησμένου εδώ και ώρες
Κι εγώ, τυλιγμένος το πολύχρωμο εγώ μου γύρω απ’ το λαιμό, προσπαθώ να διατηρήσω τη δυνατότητα να εύχομαι με φωνητικά μηνύματα, μιας και οι σχέσεις είναι τόσο ακριβές!
Με κοιτάζω που ψάχνω στο καφέ για ήσυχη γωνιά με την εφημερίδα ανά χείρας
Με κοιτάζω να χαζεύω τις βιτρίνες με τα νέα βιβλία
Με κοιτάζω να βλέπω να χτυπιούνται τα …συγκρουόμενα στην πονηρούπολη
Και δεν το πιστεύω
Δράμα 2021à2022
Για κάποιο λόγο …παραγωγικό, θεώρησα καλύτερο να παρατήσω την πασιέντζα και ν’ αρχίσω να χτυπάω τα πλήκτρα του κίμπορτ! Όου Γέα!!
Αυτή τη στιγμή ακριβώς δημιουργείται βέβαια σωρός ερωτημάτων:
Προτιμότερη η παραγωγή προϊόντων απ’ την ραστώνη;
Το Ντόλτσε φαρ νιέντε καταδικασμένο απ’ το δίδυμο ζωή-παραγωγή;
Ποιος ο λόγος που ζούμε;
Γιατί πρέπει οι σκέψεις μας να αποτυπώνονται; Για να προσφερθούν ως προϊόν; Και πως πρέπει να είναι πακεταρισμένες για να χαρακτηρισθούν Τέχνη-Αρτ;
Τι είναι η Τέχνη-Αρτ;
Η Τέχνη-Αρτ παράγεται; Δημιουργείται; Συντίθεται; Τι στο διάλο; Και Γιατί;
Αισθάνομαι ότι παρακολουθώ - συμμετέχω σ' ένα τσίρκο
με κάθε λογής κλόουν και άγρια ζώα.
Χαλαρώνεις και γελάς
και στη γωνία σε περιμένει ένα λιοντάρι με ανοιχτό το στόμα.
Μπεκρήδες βετεράνοι
και ανώριμοι-ες στάρ+λετ
χαράζουν τον δρόμο προς την έξοδο γελώντας ειρωνικά.
Τι νόμιζες;
Διορθώνουμε τις προτάσεις που σχηματίζουμε στον κειμενογράφο
Βάζουμε τις σωστές λέξεις αντ’ αυτών που εμφανίζονται απρόσκλητες
Καταστρέφουμε τη δημιουργία του τυχαίου
Ποιος μας υποχρεώνει;
Ποιος βρίσκεται στο πληκτρολόγιο;
Ποιος στο μυαλό μας υπαγορεύει φράσεις και ταχτικές;
Ποιος νίκησε χτες στο ματς;
Κάνουμε τόσες υποχωρήσεις, για να συνεννοούμαστε κι όμως δεν…
Τότε γιατί;
Πόσα και πόσα στο μυαλό μας
και λέμε δε βαριέσαι!!
Νεότεροι νομίζαμε πως θ' αλλάξουν τα όποια ...μυαλά.
Αργότερα καταλάβαμε ότι είναι πολύπλοκη η σχέση ιδέες-πιστεύω-μαθαίνω-γνωρίζω-διαμορφώνομαι
κι όσο ψάχναμε τόσο πιο βαθιά καταλήγαμε!
Και πάντα καταλήγαμε στο ίδιο δε βαριέσαι!
Κι έτσι τα πράματα δεν άλλαξαν. Ποτέ ...
Και ξάφνου αντιλαμβάνεσαι ότι ...
Βασικά δεν είσαι και τόσο σίγουρος
ούτε ότι αντιλαμβάνεσαι ούτε ότι αυτό έγινε ξαφνικά
Είναι ακριβώς η στιγμή που λες Τέλοσπάντων και προχωράς!
Κι όταν συνειδητοποιήσεις ότι όντως ξάφνου αντελήφθης και δεν ήταν ψευδαίσθηση, δεν έχει πια κανένα νόημα. Ούτε το ξάφνου! Ούτε το αντελήφθης!
Και ξαναλες Τέλοσπάντων και συνεχίζεις τον δρόμο σου.
Και ξάφνου αντιλαμβάνεσαι ότι ...