Σάββατο, Μαρτίου 25, 2006

Ογκόλιθοι και τσιμεντόσκονη - Μια ιστορία διακοπών

Κι αν περάσαμε ...
Για κάποιο άγνωστο προς το παρόν λόγο μου μπήκε στο μυαλό αυτή η λέξη και θρονιάστηκε στην πρώτη σειρά του κειμένου. Ίσως να 'ναι εισαγωγή κάποιου τραγουδιού του Καζαντζίδη. Ίσως να 'ναι το μερίδιό μου στην συμπαντική ανταπόκριση σε κάποιο πέταγμα πεταλούδας. Ίσως πάλι και να μην είναι τίποτα από τα παραπάνω, αλλά κάτι εξίσου περίπλοκα απλό και μυστηριώδες.
Το γεγονός είναι ότι μόλις επέστρεψα στο Λ.Α μετά από μια υπέροχη εβδομάδα στη Βόρεια Ελλάδα κατά την οποία συνδυάστηκε το τερπνό των διακοπών με το ωφέλιμο των υποχρεώσεων. (Τι μας λες!)

Θα 'θελα να γράψω για όλα τα συναισθήματα που τύπωσαν μέσα μου την ιστορία αυτής της βδομάδας αλλά φοβάμαι πως θα περιοριστώ στα ισχυρότερα και ως εκ τούτου η εικόνα που θα δημιουργηθεί απ' αυτές τις μεγάλες ψηφίδες θα μπάζει από χίλιες μπάντες. Εξάλλου χωρίς το τσιμέντο της κάθε μικρούλας στιγμής που μπολιάζει τους ογκόλιθους των μεγάλων γεγονότων το ντουβάρι της ιστορίας μας θα ήταν γεμάτο τρύπες.


Το πρωινό ξύπνημα, απ' τα πουλιά που φωλιάζουν στα δέντρα του σπιτιού του Γιάννη και της Δήμητρας, ήταν μια υπενθύμιση ότι υπάρχει η πιθανότητα στον καθένα μας να ζήσει σαν άνθρωπος, κι ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν ξυπνούν από μανιασμένα κορναρίσματα, συναγερμούς και φωνές ημίτρελων οδηγών.
Ο καφές με τον Angelito και την Snowflake, η οινοποσία με την παρέα στα «Παραμύθια», οι «Τέχνες Αλυπίας» υπό τους ήχους των επιλογών του Angelito, η Frida στο υπόγειο των We Few, το φιλμάκι με τα αγάλματα στη νομαρχία, η Χαλκιδική ....



Τι να πεις και να μην είναι λίγο;
Τι να πεις και να μην είναι πολύ;

10 σχόλια:

Citronella είπε...

...to be continued (με το καλό)
εδώ, στη ρωγμή του χρόνου with a few good guys

κάθε φωτό ολόκληρη ιστορία 0com , μας ταξίδεψες και μας!
Kι ο μαυραετός απέναντι απ'τα Ολύμπια, όλες μας οι Κυριακές:D

Juanita La Quejica είπε...

Με το καλό η συνέχεια, όπως εύχεται και η Λεμονιά!

0 Comments είπε...

Ήταν πολύ ωραία, γαμώτο!!
Η συνέχεια, με το καλό, το Πάσχα.

Angelito είπε...

Juanita εσείς πότε θα έρθετε στα μέρη μας ε?!
Amig0 είσαι γλιύκας!:-)

Matthew είπε...

eeeee ti ginete?
heretismata apo edo mehri eki!

herome pou i WE FEW sinehizun...
FRIDA e? kali fasi...

kali dinami sto gang ke elpizo to ¨pio few apo pote¨ na min simeni kati kako...

orea pernate bagases...
filia

0 Comments είπε...

Angelito thanx!
matthew Νομίζω ότι πολλοί θα προτιμούσαν την ΒCN από τη Δράμα. Παρ' όλα αυτά όταν βρισκόμαστε όλοι περνάμε ωραία. Να είσαι καλά!

Matthew είπε...

0 comments kseris tora...

i drama ine apo ta meri pou tin ftiahnun i anthropi... apo moni tis prospathi i kaimeni alla kapii tis kovoun tin fora (tsagomagori)

ante ke na gini kamia sinantisi apo (... re gamoto)

filubes y cachondeos mil con vos!

ciaoooo

mindstripper είπε...

Μεγάλη κουβέντα είπες 0 com: υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν ξυπνούν από μανιασμένα κορναρίσματα, συναγερμούς και φωνές ημίτρελων οδηγών.

Η ηρεμία που έφερες μαζί σου, είναι πανταχού παρούσα μέσα σε όλο ετούτο το ποστ σου. Στην υγειά της καλής παρέας και της όμορφης Δράμας. :-)

0 Comments είπε...

Manthito
Όποτε ευκαιρήσεις,είτε Αθήνα είτε στο Βορρά, είτε στα Ίζλας, ξέρεις ότι θα χαρούμε πολύ να φάμε κανα τυρόψωμο και να πιούμε κανα χυμό μαζί!
Keep οτιδήποτε!

Angelito
e-kokoraki ο κύκνος, ε;

0 Comments είπε...

#mindstripper
Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι όταν κοιτούν το πέλαγος, τον κάμπο, το ηλιοβασίλεμα, τα χιονισμένα βουνά απολαμβάνουν τη θέα μη σκεπτόμενοι να την εξαργυρώσουν μ' ένα λυρικό ποίημα, με γραμμάτια ηρεμίας πληρωτέα άμα τη εμφανίσει στην πόλη ή ακόμα χειρότερα με μια καλή ευκαιρία για κάποια επένδυση στη μη κατεστραμένη ιδιαίτερα ακόμη επαρχία.

Να 'σαι καλά!