Δευτέρα, Νοεμβρίου 07, 2005

Ένα πρωί στη Λαϊκή

Το πρωί στη λαϊκή βρέθηκα να συνομιλώ με κάτι Λωτούς. Βασικά, εγώ άρχισα τη συζήτηση, δε φταιν αυτοί.
Εξάλλου οι Λωτοί δε φημίζονται για την πολυλογία τους. Για την πολυλογία τους φημίζονται οι γαλιάντρες, οι καρδερίνες, τα ρυάκια, αλλά σε καμιά περίπτωση οι Λωτοί. Γι αυτό το λόγο δεν θα δεις πουθενά γραμμένο, ούτε θ' ακούσεις πουθενά «Πιάσαν την πάρλα οι Λωτοί» ή «ο - η .... είναι σαν Λωτός. Αν αρχίσει να μιλάει, δε σταματάει με τίποτα» ή «αν μας κολλήσει αυτός ο Λωτός, ξημερώσαμε!»
Τούς ρώτησα αν είναι φρέσκοι και μου είπαν πως είναι φρεσκοκομμένοι αλλά περάσανε ένα βράδυ σε μια κατάψυξη για να λειώσει η σάρκα τους και να γλυκίσουν, γιατί ήταν πολύ στυφοί. Αγόρασα ένα ζευγάρι που μου φαινόταν λειωμένο από έρωτα και προχώρησα παρακάτω να δω μια φασαρία που γινότανε στον πάγκο του ψαρά. Όπως το περίμενα. Μια παρέα από τσιπούρες ιχθυοτροφείου τσακώνονταν με κάτι σαργούς πελαγίσιους. Φωνές και κακό να δείτε! Χώρια τα λέπια που γέμισαν τον τόπο. Από καθαρή περιέργεια έπιασα την κουβέντα με κάτι λαυράκια που είδαν την σκηνή απ' την αρχή κι έμαθα ένα σωρό πράματα που ούτε τα 'χα φανταστεί. Οι σαργοί, λέει, κόλλησαν στις τσιπούρες και αυτές τους αποκάλεσαν «Αλήήήτες του πελάάγους». Αυτοί τα πήραν άσχημα στο κρανίο κι άρχισαν να τις αποκαλούν «Κόόότες» που αντί να μεγαλώνουν λεύτερες στη θάλασσα, τις έχουν κλεισμένες σε κοτέτσια κι ότι ούτε φαί δε μπορούν να βρουν μόνες τους, οι φλωρογκόμενες του κολεγίου. Αυτές παρεξηγήθηκαν και τους πλάκωσαν με τα παγάκια της κασέλας κι άρχισε το πατιρντί. Εδώ που τα λέμε όμως, μπορεί οι σαργοί να ξεκινήσανε τον καυγά. Όμως κι οι τσιπούρες είπαν βαριά λόγια. Δε μπορείς κυρά μου να αποκαλείς αλήτη, τον πρίγκιπα των ψαριών. Θα σε βαρέσει. Γιατί για μια υπόληψη ζει σ' αυτή την κοινωνία.
Γεμάτος λέπια αποχώρησα απ' το πεδίο της μάχης και πήγα παρακάτω να συμπαρασταθώ σ' ένα λευκό χρυσάνθεμο που είχε μείνει μόνο του. Μιλήσαμε λίγο και πάνω που 'θελα να φύγω, μου λέει «κερνάς καφέ;». Τι να του 'λεγα τώρα; Όχι; Δε λέγονται τέτοια πράματα. Έτσι το 'βαλα σε μια σακούλα πήρα και λίγο χώμα να καθίσει πιο άνετα και κατηφόρισα.
Πιο κάτω μια κυρία διαπληκτιζόταν με κάτι βρειοαφρικάνους μετανάστες που πουλούσαν χαλιά και κατσαρολικά. Τους έλεγε να γυρίσουν στην πατρίδα τους και να την αφήσουν ήσυχη γιατί της κλέβουν τη δουλειά, το φαί και ίσως κι άλλα πράγματα που δεν άκουσα γιατί απομακρυνόμενη μας γύρισε την πλάτη και μιλούσε μέσα στο στόμα της. Είμαι σίγουρος πως στα συννεφάκια πάνω απ' το κεφάλι της θα είχε βόμβες, τανκς, τον γιο της με Ελληνική σημαία, τον άντρα της με το δίκανο και ίσως και την φωτογραφία του Χριστόδουλου.
Στο δρόμο για το σπίτι μου, ένοιωσα να με φωνάζουν κάτι εφημερίδες, αλλά έκανα πως δεν τις άκουσα. Ελπίζω την Τετάρτη που θα πάω στο περίπτερο να μη μου κρατάν μούτρα. Δεν πιστεύω δηλαδή, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.....

Ζήτω το Καμένο Παρίσι!
Εμπρός για μια Νέα Γενναία Καμένη Αθήνα!

Το έργο στην κεφαλή του κειμένου είναι δημιουργία του Γ. Μπότσου

21 σχόλια:

kaltsovrako είπε...

Αφού δεν συνάντησες τον Τσοχατζόπουλο με ζιβάγκο στη λαϊκή, μια χαρά την εβγαλες!

Το 'δαμε και αυτό!

Juanita La Quejica είπε...

Μήπως συνάντησες τον Οδυσσέα και τους Λωτοφάγους; Την βρήκαν την Ιθάκη τους ή ακόμα την ψάχνουν;

Μαρκησία του Ο. είπε...

Στις λαϊκές δεν πήγαινε ο Κουλούρης;
τώρα πάει ο Τσοχατζόπουλος;;;

kaltsovrako είπε...

Ναι, τους έβγαλε ο Γιωργάκης για να έρθουν κοντά στο λαό.
Ποιούς, αυτούς που κάναν γάμο στο 4 seasons στο Παρίσι και η μπουμπουνιέρα τους έκανε 1000 Ευρώ η μία.

Είναι να μην καίγεται το Παρίσι (τώρα που το σκέφτομαι).

neraida είπε...

Πρέπει να πέρασες υπέροχα πίνοντας καφέ με το λευκό χρυσάνθεμο, συνοδεία δύο ερωτο-λιωμένων λωτών. Ίσως να έχω ζηλέψει και λίγο. Μα πιο πολύ σκέφτομαι με αγωνία, θα έρθει άραγε η στιγμή που κι η Αθήνα θα καίγεται όμορφα?

Angelito είπε...

Να καούν και να λιώσουν!...από έρωτα ε?!

0 Comments είπε...

# kaltsovrako Μια χαρά δε λες τίποτα!
#Αγαπητή μου Juanita La Quejica ΝΑΙ! Τους συνάντησα! Έχεις χαιρετίσματα. Όσο για την "Ιθάκη τους" δεν τους ρώτησα, δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτος, ούτε να τους φέρω σε δύσκολη θέση.
#Μαρκησία του Ο. Προκειμένου να πείσει ότι είναι αριστερός και να ξεπλύνει όλα τα αίσχη που έκανε όχι το ρόλο του (επίσης φαιδρού πλέον)Κουλούρη θα πάρει, αλλά ...
#neraida μου, πέρασα υπέροχα. Όμως δεν είναι δύσκολο να πιείς καφεδάκι με όμορφη παρέα. Αρκεί να το θελήσεις και να προσπαθήσεις να ανιχνεύσεις την προσωπικότητα όλων όσων σε περιβάλλουν. Προσπάθησε π.χ να μιλήσεις με το πληκτρολόγιό σου;
Όσο για την Αθήνα, αν ακολουθήσουμε το "ομορφα χωριά όμορφα καίγονται" τότε δύσκολα να καεί "όμορφα".
#Angelito φίλε μου. Για να υπάρξει έρωτας πάνω απ' όλα χρειάζεται η με κάποιον τρόπο γνωριμία. Κι εδώ στην Αθήνα σμπρώχνονται εκατομύρια άνθρωποι, φυτά, ζώα, αντικείμενα, αλλά δε γνωρίζονται. Μόνο κορνάρουν, γαμώ τη φάρα τους γαμώ.

xenu είπε...

ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.... ΠΟΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΣΤΟ "ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΜΑΡΙΑ"!

Angelito είπε...

Βάλτε φωτιά, κάψτε καλά, τα Σπάτα και τον Πειραιά, το Σύνταγμα και το Μετρό κι όλη την Αττική οδό, γαμώ τον Ολυμπιά...:)))))

0 Comments είπε...

#xenu Είναι χειρόγραφο.

xenu είπε...

Θα ήθελες να μου φτιάξεις ένα με τρεις λέξεις;

Ε;;;;;;;;;;;;

Το θέλω για μια πρόσκληση.

Μπορώ να σε παρακαλέσω πολύ!

0 Comments είπε...

OK
Στείλε μου e-mail (orkinji@hotmail.com) μ' ότι θες όπως το θες και θα δω τι μπορώ να κάνω.

neraida είπε...

Φίλτατε 0 comments, κάπως έτσι είναι τα πράγματα, δεν είναι καθόλου δύσκολο να πιεις ένα καφεδάκι με καλή παρέα... Πάντως με το πληκτρολόγιό μου δε μιλιόμαστε. Έχουμε τσακωθεί. Εγώ φταίω. Το έχω παρατήσει το τελευταίο καιρό και κάθομαι και φλυαρώ με το πάπλωμά μου. Με καταλαβαίνει καλύτερα...

xenu είπε...

είσαι γλύκας!!!!!!!!!

Ilias είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ilias είπε...

Αψογη η αφηγηση.. Ειχα κι εγω παρομοιες εμπειριες και μπορω να σε καταλαβω απολυτα !
Btw, γιατί επελεξες τους Λωτους για κουβεντα πρωι πρωι ;

0 Comments είπε...

# neraida Και το πάπλωμα είναι εντάξει. Είναι θερμό, απαλό και σου δίνει τις χάρες του απλόχερα.
# xenu Είμαι!
# Ilias Δεν ήταν πολύ πρωί. Πολύ πρωί συνήθως μου πιάνουν την κουβέντα τα άγρια χόρτα (ραδίκια κ.λπ) που καταναλώνονται εν ριπή οφθαλμού. Με τους Λωτούς όμως ήταν άλλη φάση, μιας και είναι η εποχή τους τώρα και έχουν πολύ όρεξη για συζήτηση. Ε! τους έχω και λίγο αδυναμία παραπάνω ...
Btw Καλώς ήρθες στη Μπλογκερία!

Maiandros είπε...

Τι σου εξομολογήθηκε το χρυσάνθεμο στον καφέ που το κέρασες;

0 Comments είπε...

#Maiandros
Όλα θες να τα μαθαίνεις πια!!

Maiandros είπε...

Eγώ φταίω; Μας γλυκαίνεις καλά καλά και μετά μυστικισμός! :)

Chaca-Khan είπε...

Άντε, την άλλη φοριά κ ανταπόκριση απ το χωριό του Αsterix. Χαιρετήσματα..