Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

Άσπρες Ντουβαρομούρες και σπασμένες Καγκουροπαπακομύτες




Θαμπώνομαι απ' την αντηλιά της απέναντι άσπρης ντουβαρόμουρης κατασκευής και κλείνω τα μάτια μά!ου. Κοιμάμαι. Στον ύπνο μου έρχονται εφιάλτες με χρέη πολλά απ' το χτες και απλήρωτους λογαριασμούς, που ίσως έρθουν να χτυπήσουν κάποτε την πόρτα μου. Όνειρα ένα σωρό. Κι όλα ιδρωμένα γαμώτο μου!
Λουλούδια να γεμίσω το μπαλκόνι μου. Αυτό θα κάνω!
Θα πάρω χρυσάνθεμα να Φθινοπωρίσω την απέναντι εικόνα. Αυτό θα κάνω!




Μα γιατί όμως δε σταματάν οι μηχανές ν' αφουγκραστούν τη δύναμή τους. Ίσως νοιώσουν καλύτερα και ηρεμήσουν. Έτσι χωρίς θόρυβο ο Νώντας κι ο Εύρης ίσως συνειδητοποιήσουν ότι η γύμνια είναι ίδια στην πόλη και στο χωριό και δεν κρύβεται απ' τον θόρυβο της σπασμένης καγκουροπαπακομύτης. Και ίσως, λέω ίσως, αποφασίσουν ν' αφήφήσουν τον βαβουροπελτέ του κεφαλιού τους να σμίξει με τον αέρα της εξοχής. Ίσως ανακαλύψουν ότι με τα 400 Ε που δίνουν για το κουκλίστικο μπουντρούμ+ι στην Κυψέλη μπορούν να την περάσουν Fina 5% στο χωριό τους. Κι ότι τις 3+60 που βγάζουν στην αποθήκη του Σουπερμάρκετ, χώρια του ότυϊ είναι κοροϊδία, δεν τις πολυχρειάζονται. Τι ωραία να ήταν όλα τόσο απ(a)λά!


Αγαπητό μου blog
Σήμερα
Καθάρισα το μπαλκόνι
Αντικατέστησα το σπασμένο τζάμι του μπάνιου
Πήγα στον οδοντίατρο
Στοχάστηκα
Έσπασα Mύγδαλα
Αγόρασα λαϊκό λαχείο
Και ίσως για βραδινό φάω κανα ποίημα

2 σχόλια:

Citronella είπε...

Την Τρίτη κληρώνει όνειρα!
Saludos :)

0 Comments είπε...

Για να θυμάμαι τους μοναδικούς λαχειοπώλες της Δράμας