Τρίτη, Ιουλίου 12, 2005

ΔΙΑΚΟΠίΤΙΣ Μια ανίατη αστική "ασθένεια"

Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο, πού λεει και το τραγούδι?
Μπα! για να το κοιτάξω λίγο το θέμα?. Μπα ! δεν ήμουνα μικρό παιδί μεγαλύτερος ήμουνα, για την ακρίβεια φοιτητάκος, πρωτοετής, ακριβώς στο τέλος του Α έτους. Τότε που λέτε αντιμετώπισα για πρώτη φορά τα συμπτώματα αυτής της ασθένειας. Απόρησα φυσικά πως είχα γίνει τόσω χρονώ και δεν την ήξερα. Φυσικά η απορία πήγε περίπατο, όταν κάποιος με όλο το θάρρος με λέει: και γιατί, φιλαράκι μου καλό, να την ξέρεις; Τι ανάγκη έχεις εσύ να πας διακοπές; Αφού είσαι από διακοποχώρι. Μένω άναυδος!
Το καλοκαίρι πέρασε πολύ όμορφα και χωρίς να το καταλάβω έρχεται ο πρώτος μου μεταδιακοπόμηνας. Επιστροφή στην πόλη. Τα στέκια γεμίζουν με γνωστές φάτσες και η γεωγραφία της διακοποχώρας, απλώνεται φαρδιά πλατιά στα μπυροφορεμένα τραπέζια.
Οι κατηγορίες των τουριστών πολλές. Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις. Οι διακοπότοποι τόσοι όσοι και οι ανθρώπινοι χαρακτήρες. Από ?χωρίς τη Μύκονο αισθάνομαι μισός? μέχρι ?αν το νησί το έχει ο χάρτης έχει γίνει ήδη σούπα?.
Και φυσικά θα ‘ταν όλα καλά και άγια και δεν θα συνιστούσαν σε καμιά περίπτωση ?ασθένεια? στα μάτια μου, αν κάθε Σεπτέμβρη, τα χρόνια που ακολούθησαν, δεν ανιχνευόταν σκέψεις του στυλ ?και τι θα ‘χω να λέω στο γραφείο, σ’ αυτό το κουτσοχώρι που μ’ έφερες? ή ? μα καλά, εδώ που ήρθε κι η κουτσή Μαρία μ’ έφερες? ή ? η Κ?. πήγε στο? κι εμείς τη βγάζουμε?.Αχ!? ή ?Να τι θα πω στην Μ?. αν θα με ρωτήσει, θα πω ότι φέτος δεν πήγαμε πουθενά και τη βγάλαμε οικονομικά στο εξοχικό μας στο?.γιατί ..ας όψονται τα παιδιά, ή?το??.
Οι σκέψεις αυτές ενέχουν πλήρως την ?. λογική του ?υπάρχω όταν με βλέπουν? όπως επίσης και του ?Τι το κάνεις, αν δε μπορείς να το πεις;?.
Τέλος πάντων, ας μη το πολυψάχνουμε το θέμα, εξάλλου ο φάκελος ?διακοπές? είναι τεράστιος και δεν εξαντλείται σ’ ένα σημειωματάκι σαν κι αυτό. Όσο για την μορφο-φυσιο-παθολογία του, για ακόμη μια φορά θα οδηγηθούμε σε δύσβατα κοινωνιολογικά μονοπάτια και?..καλοκαίρι που ‘ρχεται, δεν ? ΛΟΙΠΟΝ!!!!
Άντε ξανά καλό καλοκαίρι κι ότι και να κάνετε, όπου και όποτε να πάτε ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΛΑ !
Τραγούδι του post για
άγνωστους λόγους το Eight miles high των Byrds
και τώρα που το σκέφτομαι θα μ' ενδιέφερε ν' ακούσω τη γνώμη σας για την "Διακοπίτιδα"

2 σχόλια:

sadistria είπε...

Χειρότερη ασθένεια από τη διακοπίτιδα, είναι η ''πούλαμούρηδιακοπίτιδα''.
Αυτό το ωραίο που ανέφερες στο κειμενάκι σου.

Διότι, ως γνωστόν, ο έλλην ζεί και αναπνέει για να πουλάει μαγκιά και μούρη (και όχι κατ' ανάγκη μ' αυτήν τη σειρά).

Γι'αυτό σου λέω πάμε....πάμε να φύγουμ' απ ' εδώ και μη ρωτάς που πάμεεεεεεε.....

eryx-t είπε...

άκουσα πρόσφατα μια πολύ ωραία άποψη:
"Όχι δε θέλω διακοπές, διακοπή θέλω!"

περιττό να αναλύσω γιατί και πόσο τη συμμερίζομαι...